YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/6977
KARAR NO : 2014/13337
KARAR TARİHİ : 28.04.2014

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 19/12/2013
NUMARASI : 2012/681-2013/889

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi alacağı, yıllık izin ücreti, kötüniyet tazminatı, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işveren bünyesinde kaloriferci işçisi olarak 19.11.2001-10.08.2009 tarihleri arasında en son 800 TL net ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverence kötüniyetli olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve kötüniyet tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, yıllık ücretli izin ve asgari geçim indirimi alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının iş sözleşmesinin okul müdürü hakkında asılsız isnatta bulunması ve görevini gereği gibi yapmaması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, taleplerinin zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 7 yıl 8 ay 22 gün süreyle işçi olara davalı yanında çalıştığı, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, asgari geçim indirimi alacaklarının ödenmediği, yıllık izin alacağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı, mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre asgari geçim indirimi alacağı yönünden davasını ıslah etmiştir. Davalı işveren, ıslaha karşı süresinde verdiği yazılı itiraz dilekçesinde zamanaşımı definde bulunmuştur. Hem mülga 818 sayılı Borçlar Kanunun 126/1, hem de 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Borçlar Kanunun 147/1 maddesine göre asgari geçim indirimi aylık olarak işçiden kesilen gelir vergisinin bir kısmının işçiye iadesi olduğundan buna ilişkin davalar 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Bu nedenle ıslahla talep edilen asgari geçim indirimi alacağının ıslah tarihinden geriye doğru 5 yılın dışında kalan ve dava dilekçesinde talep edilen miktardan fazla olan kısmı zamanaşımına uğramıştır. Gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının asgari geçim indirimi alacağı hakkında yeniden bir karar verilmelidir.
3- Davalı T.C. M.. B.. genel bütçeye tabi kamu kurumu olup 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/J maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu halde davalı aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.