YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/7055
KARAR NO : 2014/21898
KARAR TARİHİ : 25.06.2014
MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 19/12/2013
NUMARASI : 2013/153-2013/892
DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi E.Sevgi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, asıl işverenin N. alt işverenin Ankara N. olduğunu, müvekkilinin 13.11.2009 tarihinden 31.1.2013 tarihinde kadar teknisyen olarak alt işverenin kayıtlarda işçisi olarak çalıştığını ancak tüm yetkinin asıl işverende olduğunu, görev tanımlamasının ve talimatların asıl işveren tarafından verildiğini, müvekkilinin iş akdinin feshinin iş hacminin daralması olarak gösterildiğini ancak bu gerekçenin yersiz olduğunu, müvekkilinin çalıştığı teknisyen bölümünün kapanmadığını, müvekkilinin başka bir birimde çalıştırılabileceğini, davalı Ankara N.’un faaliyet gösterdiği birçok firmanın bulunduğunu müvekkilinin buralarda çalıştırılabileceğini bu nedenle feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine, müvekkilinin çalıştırılmadığı sürelere ilişkin 4 aylık brüt ücretin ödenmesine, müvekkilinin işe başlatılmaması halinde 8 aya kadar brüt ücretin tazminat olarak belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı N. vekili,müvekkil şirketin söz konusu davayla ilgisinin olmadığını, davacının kendi işçileri olmayıp, diğer davalının işçisi olduğunu beyanla açılan davanın reddini talep etmiştir.
Davalı Ankara N. vekili, yetki itirazında bulunarak, davacının iş akdinin davacının yetersizliği ve işin gerekleri dikkate alınarak fesh edildiğini beyanla açılan davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, iş sözleşmesinin işverence geçerli neden bulunmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalılar avukatları temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesinde davasını Ankara N. İletişim Sistemleri A.Ş. ve N.. A..’ye karşı yöneltmiş, mahkeme karar gerekçesinde taraflar arasındaki ilişkinin asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu belirtilmesine rağmen infazda tereddüt yaratacak şekilde hüküm kısmında işe iadeden ve işe iadenin mali haklarından hangi davalının sorumlu olduğu açık ve net bir şekilde belirtilmemiştir. Bu husus hatalı olup bozma nedenidir.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM: Yukarda açıklanan gerekçe ile;
1.Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2.Davalı ANKARA N. İLETİŞİM SİS TİC A.Ş.tarafından gerçekleştirilen feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının adı geçen işverenin işyerine İŞE İADESİNE,
3.Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı alt işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminattın her iki davalının birlikte sorumlu olmak kaydı ile miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,
4.Davacı işçinin işe iadesi için davalı alt işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,
5.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
6.Davacının yapmış olduğu 174.85 TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, davalıların yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,
7.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davalılardan alınarak davacıya verilmesine,
8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davacı vekiline iadesine,
Kesin olarak 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.