Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/11130 E. 2017/9184 K. 29.05.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/11130
KARAR NO : 2017/9184
KARAR TARİHİ : 29.05.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 01/01/1996-10/12/2002 tarihleri arasında davalı şirketin yurt içi ve yurt dışı şantiyelerinde inşaat çelik montaj kaplama ustası olarak aylık net 700 USD sabit ücretle çalıştığını, iş bitimi nedeniyle işten çıkarıldığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının dava konusu taleplerinin zamanaşımına uğradığını, çalışmalarının proje temelli dönemsel olduğunu, her projenin bitimi ve davacının isteği ile iş akdinin kendiliğinden sona erdiğini, kıdem ve ihbar tazminatı koşullarının oluşmadığını, davacının davalı şirketin projesinde 1,67 dolar saat ücreti esas alınarak hesap edilen aylık ücret karşılığında çalıştığını, davacının yurtdışında çalıştığı sürece ilgili ülkenin yasal mevzuatına tabi olduğunu, maaş bordolarında tahakkuk eden ücretlerin cari hesap kartına yansıtıldığını, banka hesabına yatırıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalıya ait yurt dışı işyerinde çalışan davacının tazminatlarının belirlenmesine esas ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Davacı işçi ücretinin son aylık ücretin net 700 USD olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren 1,67 USD saat ücretini savunmuştur. Davacı tanığı davacının ücretini bilmediğini bildirmiş, ücret araştırmasına gelen cevapta sendika ülkemiz koşullarına göre net 1.100,00 TL. ücret alabileceğini açıklamıştır. Mahkemece davalının sunduğu kayıtlardaki ücret üzerinden hesaplanan tazminatlar hüküm altına alınmıştır.
Davacının imzasını içermeyen aylık ücret bordrolarında saat ücreti ile temel ücret hesabı dışında fazla çalışma, hafta tatili ile bayram genel tatil ücreti gibi tahakkuklara yer verilerek davacının banka hesabına yatan tutar ile uyumlu bir tahakkuka gidilmiştir.
Davacının yaptığı iş, kıdemi ve emsal ücret araştırması gözetilerek davacı işçinin aylık temel ücretinin iddiası gibi 700 USD olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken, eksik belirlenen ücrete göre yapılan hesaba itibarla karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.