Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/12504 E. 2017/14953 K. 05.10.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12504
KARAR NO : 2017/14953
KARAR TARİHİ : 05.10.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 03.06.2010-30.04.2014 tarihleri arasında davalı şirkette satış temsilcisi olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız nedenle sona erdirildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil ve yemek ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın belirsiz alacak davası şeklinde açıldığını ancak hukuki yarar olmadığından reddinin gerektiğini, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 03-04-05/05/2014 tarihlerinde devamsızlık yaptığını, iş akdinin 05/05/2014 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, haftada 45 saati aşan … olmadığını, varsa dini ve milli bayramlarda … alacaklarının ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, ücretlerin bordro karşılığı ve bankaya yatırılmak suretiyle ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, fazla mesai yapıldığı iddiasında bulunmuş ve bu iddiasını tanık beyanlarıyla ispatlamaya çalışmıştır.
Huzurda dinlenen davacı tanıkları, işyerinde 12/24 tabir edilen 12 saat …, 24 saat dinlenme şeklinde çalıştıklarını belirtmişler ve vardiyaların 08.00-19.00, 19.00-08.00 arası olduğunu açıklamışlardır.
12 saat …, 24 saat dinlenme esasına göre haftalık fiili çalışılan gün sayısı ayda 2 hafta 4 gün, diğer 2 hafta 3 gün şeklindedir. Ayrıca 12 saatlik vardiyada 1,5 saatlik ara dinlenmesi düşüldüğünde günlük fiili … saati 10,5 saat olup 4 gün çalışılan haftalarda 42 saat, 3 gün çalışılan haftalarda ise 31,5 saat haftalık … söz konusudur. Buna göre haftalık … saati 45 saati aşmamaktadır. Ayrıca günlük 11 saati aşan … da olmadığından davacının fazla mesai talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.