YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/15061
KARAR NO : 2017/17271
KARAR TARİHİ : 02.11.2017
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı-karşı davalı, asıl davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacı, karşı davada ihbar tazminatı ve maddi tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı-karşı davalı isteminin özeti:
Davacı-karşı davalı vekili, davacı-karşı davalı işçinin iş aktinin, 21/07/2009 tarihinde hiç bir yasal gerekçe gösterilmeden davalı tarafından feshedildiğini, bir daha işyerine sokulmadığını, bilgisayarın iadesinin bu davaya konu edilemeyeceğini, ispatı halinde hukuk mahkemelerinde dava açılması gerektiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarını ve davalı-karşı davacı işverenin karşı davasının reddini istemiştir.
B) Davalı-karşı davacı cevabının özeti:
Davalı-karşı davacı vekili, davacı işçinin iş aktinin davalı işveren tarafından haksız feshedilmediğini, kendisinin işe gelmediğini, eşyalarının alıkonmadığını, kendine haklılık kazandırmak için bunları kurguladığını, aksine davacı-karşı davalı işçinin zimmetinde dizüstü bilgisayar bulunduğunu, alınan bilgilere göre Türkiye’de davalı-karşı davacı işverenin ana dağıtıcısı olduğu şirketle ile davacı-karşı davalı işçinin etik olmayacak iş anlaşması yaptığını, davalı işverenlikte çalışırken o şirketle iş görüşmesi yaptığını, davalı işverenliğin yıllarca emek ve masraf yaparak oluşturduğu müşteri portföyünü, ürün tanıtımını, birikimini adeta haksız sahiplenerek o şirketle davalı işverenliğin ilişkisinin sonlanmasına neden olduğunu, davacı-karşı davalı işçinin, davalı-karşı davacı işverenlik yerine geçerek o firmanın Türkiyedeki işlerini aldığını, işçinin bu hareketinin haksız rekabet ilkelerine, doğruluk ve bağlılığa aykırı olduğunu, işin anlaşılması üzerine çağrılmasına rağmen davalı şirkete gelmediğini, durumun izahı için telefon ile arandığını ama telefona bakmayarak mazeretsiz işe gelmediğini, davalı işverenliğin iş akdini haklı olarak İş Kanunu’nun 25/2-g maddesi uyarınca feshettiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacıya ait SGK kayıtlarına göre davacının 17/10/2005-21/07/2009 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, davacının yaptığı işin niteliği, işyerindeki kıdemi, somut tanık anlatımları, emsal ücret araştırması sonuçları ve taraf beyanlarının birlikte değerlendirilmesinde, en son brüt ücretinin 2.040,00 TL, giydirilmiş brüt ücretinin ise 2.260,00 TL olduğu, asıl dava yönünden davacının iş akdinin feshine yönelik davacı tarafından somut deliller ileri sürülmediği ve dinletmiş olduğu tanıkların ifadelerinin ise duyuma dayalı ifadeler olduğu, aksine davacı tanıkları ve dosya kapsamında çevirisi sunulan mail yazışmasında davacının işten kendi isteği ile ayrıldığı beyanları ve davalı şirketin distribütörlük süresi biten ürün için davacının üretici firmayla distribütörlük sözleşmesi yaptığı beyanlarına göre haksız rekabet hükümlerine aykırı, doğruluk ve iyiniyet kuralları ile bağdaşmayan bu davranış nedeniyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı haketmeyeceği, karşı dava yönünden ise davalı beyanında davacının devamsızlığı nedeniyle iş akdinin sonlandırıldığı beyanı nedeniyle bu savunma ile bağlı olduklarından kural olarak ihbar tazminatı haketmeyeceği, davalı tarafından sunulan izin belgelerinin incelenmesinde davacının çalışma dönemi itibariyle 42 günlük izne hak kazandığı, 25 günlük iznini kullandığı görülmüş, bakiye 17 günlük izin süresine ilişkin olarak bu izinleri kullandığı veya bu günlere ilişkin ücretlerin ödendiği, davacının Temmuz 2009 ayına ilişkin 22 günlük ücretinin ödendiği davalı tarafından davacı imzasını taşır belge veya eşdeğer ödeme makbuzu/dekont ile ispatlanamadığından, bu yöndeki bilirkişi kök ve ek rapordaki değerlendirmelere itibar edildiği, karşı davada talep edilen bilgisayar değerine ilişkin herhangi bir delil ibraz edilmediği, iade koşulları ve değer tespitine dair veri bulunmadığından davalının talebi ispatlayamadığı, her ne kadar davacı tarafından fazla mesai ücreti talep edilmiş ise de, haftalık 45 saati aşan bir çalışma süresinin varlığı davacı tarafından ispatlanamadığından bu yöndeki talebin reddi gerektiği gerekçesi ile davacı-karşı davalı işçinin yıllık izin ücreti ve ücret taleplerinin kısmen kabulüne, fazlaya dair talebinin reddine, davalı-karşı davacı işverenin davasının reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresi içinde davacı-karşı davalı işçi vekili ve davalı-karşı davacı işveren vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı-karşı davalı işçinin tüm, davalı-karşı davacı işverenin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta, davalı-karşı davacı işveren davacıya işi icabı verilen bilgisayarın tazminini talep etmiştir.
İşçinin iş için verilen bilgisayarı iş akti sona erdiğinde iade etmesi gerekir. Bu hayatın olağan akışına uygun kuralın aksini iddia eden işçi ispatlamalıdır.
Dosyadaki bilirkişi raporundaki “iş aktinin sona ermesinden sonra iadesine dair yükümlülük koşullarının ve dizüstü bilgisayarın fesih ve dava tarihindeki maddi değeri konusunda dosyada kayıt ve bilgi olmadığından hesaplama yapılamamıştır” yönündeki açıklama yerinde değildir. Bu raporu hazırlayan bilirkişi avukat olup, bilgisayar fiyatları hakkında uzman bir bilirkişiye hesaplama yaptırılarak davalı-karşı davalı işverenin bu talebe ilişkin davası kabul edilmelidir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.