YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/15687
KARAR NO : 2017/17501
KARAR TARİHİ : 06.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde şoför olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının davalıya ait işyerinde şöför olarak görev yaptığını, davanın haksız ve yersiz olduğunu, mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmeyen davacının kendi isteği ile işten ayrıldığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatını hak etmediğini, fazla çalışmasının ve resmi tatillerde çalışmasının olmadığını, olduğu zaman da ücret bordrosuna yansıtılarak ödendiğini, yıllık izin alacağının da olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Tefhim edilen kısa kararda davacının yıllık izin ücreti isteği ile ilgili bir hüküm kurulmamış, sonradan yazılan gerekçeli kararda “Sunulan imzalı yıllık izin çizelgesinden davacının yıllık izinlerini kullandığının anlaşıldığı ancak hüküm fıkrasında ”yıllık izin ücreti talebinin reddine” kısmının sehven yazılmadığı anlaşılmıştır.” denilerek talebin reddedildiği açıklanmış, hüküm kısmında ise anılan istemle ilgili hüküm kurulmadığı görülmüştür.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297/2. maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur.
Mahkemece kararın hüküm kısmında davacının yıllık izin ücreti talebi hakkında, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi 6100 sayılı HMK’nın 297/2. maddesine aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.