Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/16568 E. 2017/19300 K. 28.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/16568
KARAR NO : 2017/19300
KARAR TARİHİ : 28.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile resmi tatil ücreti, fazla mesai ücreti, izin ücreti, sigorta prim ödemesi alacağı, ücret alacağı ve ihtarname masrafı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 18/01/2005 tarihinden 29/06/2011 tarihine kadar aylık 3.500,00 TL maaş ile davalı iş yerinde baklava ustası olarak çalıştığını, iş akdi haksız olarak feshedilen davacının ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatı, kötü niyet tazminatı, fazla mesai alacağı, resmi tatil ücret alacağı, yıllık ücretli izin alacağı, sigorta prim alacağı, maaş alacağı ve ihtarname masraflarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının SGK kayıtlarında görünen tarihte işçi olarak çalışmaya başladığını, 10 ay sigortasız çalıştırıldığı iddiasının asılsız olduğunu, 29/06/2011 tarihinde işyerini terkeden davacının bir daha işe gelmediğini, 2 gün devamsızlık yaptıktan sonra ihtarname göndererek bir takım taleplerde bulunduğunu, yıllık izinlerini kullanan davacının fazla mesai yapmadığını, ücretinin tamamı banka hesabına yatırılarak ödenen davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece özetle; davalı işverenin davacının işten ayrılışına ilişkin iddiasını ispat edemediği,tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığının ve genel tatillerde çalışma yaptığının ispat edildiği gerekçesiyle bu taleplerin kabulü, maaş, yıllık ücretli izin alacağı ve kötüniyet tazminatı taleplerinin ise ispat edilemediği gerekçesiyle reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının 29.01.2013 tarihli bilirkişi raporuna beyanları yanında ıslah talebini de içeren dilekçesinde alacaklarını 34.592,88 TL’ye çıkarttığı ve davalının talebinin 23.691,98 TL. sinin kabulü ile fazla mesai ve genel tatil ücret alacağından taktiri indirim yapılarak toplamda 22.210,93 TL. nin kabulüne, bakiye 12.381,95 TL. sinin reddine karar verildiği halde davalı lehine bu reddedilen miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK Geçici 3/2. maddesi atfıyla 1086 sayılı HMUK 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)Sonuç:
Hüküm fıkrasındaki ” Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ret edilen miktar üzerinden hesaplanan 755,40 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ” şeklindeki paragrafın çıkartılarak, yerine ;
“ Davalı vekille temsil edildiğinden takdiri indirim dışında, reddedilen miktar üzerinden karar tarihindeki AAÜT. si uyarınca belirlenen 1.980,00 TL. maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 28.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.