Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2015/17092 E. 2017/18575 K. 20.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/17092
KARAR NO : 2017/18575
KARAR TARİHİ : 20.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatili ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai, ücreti, hafta tatili ücreti, asgari geçim indirimi ve harcırah alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 26/03/2007-27/07/2013 tarihleri arasında mağaza müdür yardımcısı olarak çalıştığını, fazla çalışma yaptığını ve tatil günlerinde çalıştırıldığını, izinlerinin kullandırılmadığını, işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, asgari geçim indirimi, harcırah alacağı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının 26/03/2007 tarihinden itibaren müvekkil işyerinde mağaza müdür yardımcısı olarak yönetici sıfatıyla çalıştığını, bu kişilerin kendi mesailerini kendilerinin tayin ettiğini, iki tür prim aldıklarını, müvekkil mağazada seyir defteri olduğunu, bu defterlere yapılan fazla çalışmaların işlendiğini ve ay sonunda karşılığı ödemelerin yapıldığını, davacı tarafından yapılan feshin haklı bir fesih olmadığını, dolayısıyla kıdem tazminatı alamayacağını, belirttiği çalışma koşullarının ve ücret bordrosunda gösterilen ücretin dışındaki beyanların gerçeği yansıtmadığını, yıllık izinlerin kullanıldığını, kullanılmayan izinlerin çıkış tarihi itibariyle hesaplanarak en son ücret bordrosuna yansıtıldığını, tüm asgari geçim indirimi ödemelerinin bordrolara yansıtıldığını, harcırah ile ilgili taleplerin yerinde olmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla mesai ve hafta tatili çalışma ücretlerinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı dava dilekçesinde ; “…aylarca haftalık izinleri bile olmadan çalışmıştır. Özellikle son aylarda haftalık izinleri kaldırılmıştır. Örneğin 22-28 Nisan 2013 / 29 Nisan-5 Mayıs 2013 / 27 Mayıs-2 Haziran 2013 tarihlerinde hafta tatili yapmamıştır. Hafta izni ücretleri de ödenmemiştir.” şeklinde açıklama yaparak hafta tatili isteğinde bulunmuştur. Mahkemece tanık ifadelerine göre davacının dava dilekçesinde belirtilen tarihlerde hafta tatili kullanmadığı kabul edilerek yapılan hesaba göre hüküm kurulmuştur.
Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıkları … ve… bazı günlerde hafta tatili kullanamadıklarını beyan ederken, bu iki tanık dışındaki diğer davacı tanıkları ve davalı tanıkları haftada 1 gün hafta tatili kullandıklarını beyan etmişlerdir. Buna göre davacının hafta tatili günlerinde çalıştığını kanıtlamayamadığı gözden kaçırılarak istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 20/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.