YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/17363
KARAR NO : 2017/20900
KARAR TARİHİ : 11.12.2017
MAHKEMESİ : … 1. İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile bir kısım aylık ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde depo sorumlusu olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının mazeretsiz olarak işe gelmemesi nedeniyle telgraf gönderilerek savunma istendiğini, cevap verilmemesi üzerine iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, tazminata hak kazanmadığını ödenmemiş işçilik alacağı da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı taraf davacının devamsızlık nedeniyle işten çıkarıldığını iddia etmiş ise de iş koşullarının ağır olduğu işverene bildirilmesi üzerine davalı işverenlikçe davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmayacak şekilde işten çıkarıldığı, davacının hizmet süresi dikkate alındığında sebepsiz olarak işi bırakmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığı, davacının ihbar ve kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıcı bir kısım aylık ücret, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalı işyerinde fazla çalışma yaptığını ancak karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücretini talep etmiş, davalı ise alacağı bulunmadığını savunmuştur.
Fazla çalışma yapıldığını ispatlama yükü davacıda olup, ispatı halinde ücretinin ödendiğini ise davalı ispat etmelidir.
Davacı, iddiasını ispat bakımından iki tanık dinletmiş olup bu tanıklardan birinin benzer iddia ile aynı işverene karşı davası olmakla davalı işverenle husumet içinde olduğu anlaşıldığından tanığın beyanına ihtiyatla yaklaşılmalıdır. Diğer tanık … ise davalı işyerinde Şubat 2011-Ekim 2011 tarihleri arasında çalıştığını açıklamış olup davacının tüm çalışma süresini bilebilecek durumda değildir.
Davalı tanıklarının beyanlarından ise davalı işyerinde haftada 6 gün, günde 09.00-19.00 saatleri arasında çalışma yapıldığı anlaşılmaktadır.
Açıklanan ispat durumuna göre davacının haftada 6 gün, günde 09.00-19.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme süresi düşümü sonucu, haftada 9 saat fazla çalışma yaptığının kabulü ile alacak hesabı yapılması gerekirken haftada 33 saatl fazla çalışma yapıldığının kabulü hatalıdır.
3- Yukarıdaki bentte açıklandığı üzere hafta tatili alacağı ile ilgili de mevcut delil durumuna göre alacağın ispatlandığı söylenemez. Zira davacı tanıkları ispat bakımından yetersiz olup davalı tanıkları da açıkça haftada 1 gün çalışılmadığını bayan etmişlerdir.
Mahkemece talebin reddi yerine kabulü isabetsizdir.
4- Kabule göre ise davacının ayda 2 hafta tatilinde çalışma karşılığının hafta tatili ücreti olarak hüküm altına alınması karşısında bu sürenin tamamının ayrıca fazla çalışma hesabına dahil edilmesi mükerrer hesaba yol açmakla hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.