YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/1857
KARAR NO : 2015/9196
KARAR TARİHİ : 04.03.2015
MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ
Hükmün tashihi ve tavzihi müesseseleri, 6100 sayılı HMK’nun 304 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre, hükmün tashihi başlıklı 304 üncü maddede;
“(1) Hükümdeki yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalar, mahkemece resen veya taraflardan birinin talebi üzerine düzeltilebilir. Hüküm tebliğ edilmişse hâkim, tarafları dinlemeden hatayı düzeltemez. Davet üzerine taraflar gelmezse, dosya üzerinde inceleme yapılarak karar verilebilir.
(2) Tashih kararı verildiği takdirde, düzeltilen hususlarla ilgili karar, mahkemede bulunan nüshalar ile verilmiş olan suretlerin altına veya bunlara eklenecek ayrı bir kâğıda yazılır, imzalanır ve mühürlenir.” denmiştir.
Hükmün tavzihi başlıklı 305 inci maddede;
“(1) Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir.
(2) Hüküm fıkrasında taraflara tanınan haklar ve yüklenen borçlar, tavzih yolu ile sınırlandırılamaz, genişletilemez ve değiştirilemez.” düzenlemesine yer verilmiştir.
Tavzih talebi ve usulü başlıklı 306 ncı madde de ise;
“(1) Tavzih, dilekçeye tarafların sayısı kadar nüsha eklenmek suretiyle hükmü veren mahkemeden istenebilir. Dilekçenin bir nüshası, cevap süresi mahkemece belirlenerek karşı tarafa tebliğ edilir. Cevap, tavzih talebinde bulunan tarafa tebliğ olunur.
(2) Mahkeme, cevap verilmemiş olsa bile dosya üzerinde inceleme yaparak karar verir; ancak gerekli görürse iki tarafı sözlü açıklamalarını yapabilmeleri için davet edebilir.
(3) Mahkeme tavzih talebini yerinde gördüğü takdirde 304 üncü madde uyarınca işlem yapar.” düzenlemesi hüküm altına alınmıştır.
Somut olayda, davalı vekili mahkemece verilen kararda, davalı yararına hükmedilen vekalet ücretinin hatalı hesaplanıp, hüküm altına alındığını ileri sürerek, hükmün vekalet ücreti açısından talepleri doğrultusunda tashihini istemiştir.
Davalının tashih talebi mahkemece, 14/11/2014 tarih ve 2012/295 E-2014/467 K sayılı ek karar ile esastan reddedilmiştir. Ek kararda özetle, tashihi istenen hususun tashih ya da tavzih yoluyla düzeltilemeyeceği, bu hususun ancak temyize konu olabileceği belirtilmiştir.
Davalı vekili tarafından bu ek karar da temyiz edilmiştir.
Yapılan bu tespitler kapsamında ek karar değerlendirildiğinde, ek kararda da isabetli bir şekilde belirtildiği üzere, tashihi istenen hususun tashih ya da tavzih yoluyla düzeltilemeyeceği, bu hususun ancak temyize konu olabileceği, ek kararın usule uygun olduğu ve onanması gerektiği anlaşılmıştır.
SONUÇ:
Mahkemenin davalının tashih talebinin reddine ilişkin, 14/11/2014 tarih ve 2012/295 E- 2014/467 K sayılı, EK KARARININ ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 04/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.