YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/21809
KARAR NO : 2017/9334
KARAR TARİHİ : 30.05.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile asgari geçim indirimi, izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30/05/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat … geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi.. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin, davalı işyerinde 26/09/2011 tarihinde çalışmaya başladığını, 28/02/2012 tarihinde iş akdinin feshedildiğini, daha sonra 31/10/2012 tarihinde tekrar işbaşı yaptığını ve iş akdini haklı nedenle feshettiği 25/06/2013 tarihine kadar mali işler müdürü olarak görev yaptığını, kendisine imza yetkisi verilmediğini, en son 6.150,00 TL aylık ücret almasına rağmen sigorta primlerinin eksik gösterildiğini, son ay maaşından 2.350,00 TL’nin ödenmediğini, çalıştığı süre içinde şirket yönetimince sürekli bir zorlama, baskı gibi olumsuz davranışlara maruz kaldığını, olağanın üstünde iş talep edilerek çalışma koşullarının ağırlaştırıldığını, mevzuata aykırı hareket etmeye zorlandığını, iş akdini davacının bu nedenle haklı olarak feshettiğini, yıllık izinlerini kullanamadığını, bayram günlerinde ve haftada 7 gün çalıştığını, sabah 09.00’da başlayan çalışmasının 23.00-24.00’e kadar uzadığını ileri sürerek; kıdem tazminatı ile ücret, fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücretleri ile asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının müvekkiline ait işyerinde 2 dönem çalışma yaptığını, 27/07/2011 tarihinde işe başladığını ve 02/02/2013 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, daha sonra 01/11/2012-25/06/2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin 2. dönem sonunda da yine davacı tarafça sona erdirildiğini, ikinci dönem çalışmanın haklı nedenle sona erdiğini ispat yükünün davacı işçiye ait olduğunu, istifa ile sona eren önceki dönem çalışmaların tüm çalışma süresine eklenemeyeceğini, davacının mali işler müdürü olduğunu, işyerinde depo ve lojistik bölümlerinin de bulunduğunu, bu bölümlerde çalışan sigortalı personel istihdam edildiğini, davacının işi, yetkisi ve sorumluluğu gereği depoda yapılan sayım sonuçlarını kontrol etmek için zaman zaman depoda bulunabildiğini, davacının ücretinin bordrosuna tam olarak yansıtıldığını, aylık ücretlerinin ödendiğini, işyerinde haftada 5 gün çalışma yapıldığını, Cumartesi ve Pazar günleri işyerinin kapalı olduğunu, davacıya avans niteliğinde 10.000,00 TL ödeme yapıldığını, mükerrer yapılan 10.000,00 TL’lik ikinci ödemenin davacı tarafça iade edildiğini, avans olarak ödenen 10.000,00 TL’nin davacı tarafından geri ödenmediğini, son dönem çalışma süresi bakımından kıdem tazminatı ve yıllık izne hak kazanmadığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.
Somut uyuşmazlıkta, fazla çalışma yaptığını iddia eden davacı işçi, bu iddiasını ispat için işyeri kayıtları ve tanık beyanlarına dayanmıştır.
Dosya içerisinde 02.01.2013-25.06.2013 tarihleri arasındaki döneme ait puantaj kayıtları bulunmaktadır.
Davacı tanıklarından …’in, davacı ile aynı yerde çalışmadığı ve dolayısı ile görgüye dayalı bilgisinin bulunmadığı; tanık …’in ise puantaj kaydı bulunan dönemde davalıya ait işyerinde çalıştığı anlaşılmaktadır.
Her ne kadar yerel mahkemece dosyaya sunulan puantaj kayıtlarına göre fazla mesai alacağının hüküm altına alındığı kararın gerekçesinde belirtilmiş ise de; hükme esas bilirkişi raporu incelendiğinde kayıt bulunan dönem için kayıtlara, kayıt bulunmayan dönemler için ise davacı tanık beyanlarına itibar edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.
Yukarıda ayrıntılı bir biçimde belirtildiği üzere davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmesi mümkün değildir.
Dolayısı ile sadece dosyaya sunulan puantaj kayıtlarına itibar edilerek ve iş sözleşmesindeki madde uyarınca yıllık 270 saate kadarki fazla mesailerinde ücrete dahil olduğu gözetilerek, alacağın hesaplanması gerekmektedir.
Eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.05.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.