YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/22547
KARAR NO : 2017/16583
KARAR TARİHİ : 25.10.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 14.01.2008-09.01.2014 tarihleri arasında asgari geçim indirimi hariç aylık en son net 1.350 TL ücret ile çalıştığını, haftanın 6 günü 08:00-17:00 saatleri arasında 1 saat yemek molası ile çalıştığını, milli bayramlarda ve saat 17:00 dan sonra fazla çalışmalarının olduğunu, iş akdini fazla mesailerinin ödenmemesi sebebi ile haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının görev yapmakta olduğu şantiyeyi 09/01/2014 tarihinde izin almaksızın terk etmesi sebebi ile tutanak tutulduğunu, akabinde kendisine ihtarname gönderilerek işyerini izinsiz terk etmesi ve üst üste 2 gün işe gelmemesi sebebi ile iş akdinin İ.K.’nunun 25/II/-g bendi gereğince haklı nedenle feshedildiğini,14/01/2008 tarihinde işe başladığını, fazla mesai ücretlerinin ödendiğini, bakiye yıllık izine ilişkin ücretin de ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-6100 sayılı HMK’nun 25. maddesi uyarınca hakim iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz. Maddi vakıayla bağlılık kuralı gereğince hakim tarafların maddi vakıayla ilgili söylediği olguları dikkate almak zorundadır.
Somut uyuşmazlıkta davacı hafta içi 17.00’den sonra yaptığı fazla mesai karşılığını aldığını beyan etmiştir. Bu beyan bilirkişi tarafından sadece tanık beyanları ile kanıtlanan dönem için dikkate alınmış, puantaj katıtlarıyla hesaplanan dönem için dikkate alınmamıştır. Oysa bu maddi vakıa pauntaj kayıtları sunulan dönem için de bağlayıcı olup, bu dava için hafta içi 17.00’den sonraki çalışmalar karşılığının ödendiğinin kabulü gerekir. Maddi vakıaya aykırı şekilde karar verilmesi hatalıdır.
3-Davacı, kıdem tazminatı dışındaki diğer alacaklar için dava tarihinden önce 09.01.2014 tarihli ihtarname ile tebliğ tarihinden itibaren üç gün içinde ödenmesi için davalı işvereni temerrüde düşürmüştür. TBK’nun 117. maddesi gereğince davalı kıdem tazminatı dışındaki diğer alacaklardan dolayı temerrüde düşürüldüğünden yıllık izin, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının tamamına temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekir. Mahkemece dava tarihi ve ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.