YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/36256
KARAR NO : 2017/18567
KARAR TARİHİ : 20.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ücret, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin, davalı işyerinde 09/07/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, en son aylık 1200 TL ücret aldığını, yıllardır fazla çalışma ve diğer ücretlerinin ödenmediğini, hırsızlık suçlaması yapılarak şeref ve namusuna sözler söylendiği için iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi, yıllık izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak, davacının 12/03/2009 tarihinde çalışmaya başladığını, ayrıca müvekkil şirketin 02/04/2008 tarihinde ticaret siciline tescil edildiğini, davacının özlük dosyasından da açıkça görüleceği üzere asgari ücretle çalıştığını, davacının iş akdini haksız olarak feshettiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, fazla çalışma, asgari geçim indirimi, yıllık izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçi, ücretinin net 1.200,00 TL olduğunu ileri sürmüş, işveren davacının asgari ücret ile çalıştığını savunmuştur. Yapılan emsal ücret araştırmasına gelen cevapta alınabilecek ücret, asgari ücret olarak bildirilmiştir.
Mahkemece, davacı tanığının dosyası emsal alınarak, davacı ücreti aylık net 700,00 TL kabul edilmiş ise de , davacı tanığı kendisinin en son 700 TL aldığını ancak davacı daha kıdemli olduğundan davacının 1.200,00 TL ücretle çalıştığını beyan ettiğinden, davacı tanık ifadesi ve davacının kıdemi gözetilerek, hesaba esas ücretin net 1.200,00 TL kabul edilmesi gerekirken eksik belirlenen ücrete göre yapılan hesaba itibarla hüküm kurulması hatalıdır.
3-Davacının hizmet süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece davacının işe giriş tarihi davacı tanık ifadesi doğrultusunda 01/09/2007 olarak belirlenmiş ve hesaba esas hizmet süresi 01/09/2007 – 09/11/2010 olarak esas alınmış ise de, dosya kapsamından davacının 06/07/2007 – 06/05/2008 tarihleri arasında işsizlik ödeneği aldığı anlaşılmaktadır. Bu durum davacıdan sorulmalı ve davacının işsizlik ödeneği aldığı tarih aralığı mahkemece bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir. Hizmet süresi yönünden eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 20/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.