YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/13656
KARAR NO : 2020/1892
KARAR TARİHİ : 11.02.2020

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde dayanıklı tüketim malları satış uzmanı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, zamanaşımı def’ini öne sürüp, davacının devamsızlık yapması nedeniyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanunun 25/II-g hükmüne göre haklı olarak fesh edildiğini, tazminat hakkı olmadığını, fazla çalışma yapmadığı gibi izinlerini de kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmadan fesh edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, fazla çalışma alacağının ispatlanamadığı, yıllık izinleri de kullandığından ücret alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı davalıya ait işyerinde dayanıklı tüketim malları satış uzmanı olarak çalıştığını, aldığı ücretin satış ve primlere göre değişken olup asgari 1.500,00 TL ile azami 4.500,00 TL olduğunu iddia ederken davalı taraf davacının asgari ücretle çalıştığını savunmuştur.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalının sunduğu ücret bordrolarına itibar edilmiş ise de bu kabul dosyadaki delil durumu ile davacının işyerindeki kıdemi ve yaptığı işe uygun değildir.
Dinlenen tanıklar yapılan satışlara göre prim alındığını doğrulamışlardır. Yapılan emsal ücret araştırmasında da ücretin net 2.500,00 TL olabileceği bildirilmiştir. Davacının davalı işyerindeki 7 yıl 8 aylık hizmet süresi ve yaptığı iş dikkate alındığında açıklanan emsal ücrete itibar edilerek (prim dahil net 2.500,00 TL) davacının alacaklarının buna göre belirlenmesi gerekirken ücretin yazılı şekilde kabulü bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 11/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.