YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/1945
KARAR NO : 2019/12321
KARAR TARİHİ : 28.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalılardan … vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı …’in maliki olduğu ve diğer davalı …’a kiraladığı … plakalı Pendik-Kadıköy hatlı minibüste şoför olarak kesintisiz çalıştığını, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin bulunduğunu, aracın başkasına kiralanması sebebiyle iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, çalıştığı süre boyunca izin kullanmadığını, SGK’ya bildirimin yapılmadığını, genel tatil ücreti ve fazla çalışma ücretinin ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve asgari geçim indiriminin davalılardan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … vekili, müvekkilinin davacının bir süre şöförlük yaptığı aracın maliki olduğunu, davacının 01/08/2008 tarihinde işe başladığını ve kendi isteği ile 05/01/2009 tarihinde ayrıldığını, asgari ücretle çalıştığını, işin niteliği gereği fazla çalışma yapmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı …, cevap dilekçesi ibraz etmemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili ve davalılardan … vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ve davalılardan …’ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarıyla kanıtlanan ve hüküm altına alınan fazla çalışma ücretinden takdiri indirim yapılması yerinde ise de, yapılan % 70’e varan indirim hakkın özünü etkileyecek nitelikte çok fahiştir. İndirimin ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücretinde uygulanan oran nispetinde yapılması makul olacaktır.
3-Mahkemece, davacının asgari geçim indirimi talebinin reddine karar verilmiştir.
Davacının günlük net yevmiye alması ve kayıt dışı çalıştırılması vergi muafiyeti doğurmaz. İşveren hüküm altına alınan alacakların vergi ve SGK primlerini ödemek zorundadır. Bu nedenle Mahkemece davacının şahsi durumuna uygun olarak asgari geçim indirimi alacağı hesaplatıp, hüküm altına alınması gerekirken, bilirkişinin yerinde ve yasal olmayan mütalaasına itibarla asgari geçim indirimi talebinin reddine karar verilmesi hatalıdır.
4-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde gösterilmemesi HMK’nın 297/2 maddesine aykırı olup, infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.