YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/1948
KARAR NO : 2019/12320
KARAR TARİHİ : 28.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, işverence çalışanların ayda ortalama 50-90 saat arası fazla çalışma yapmaya zorlandığını, bunun üzerine toplu olarak fazla çalışma ücretlerinin maaşlarına eksiksiz olarak yansıtılmasını talep ettiklerinde işverence diğer işçilere gözdağı vermek için 29.11.2013 tarihinde hiçbir bildirim ve ödemede bulunmaksızın işten attığını, hak ve alacaklarını ödemediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili çalışması, ikramiye, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlık nedeniyle haklı olarak feshedildiğini, fazla çalışmasının olmadığını, hak ve alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosya içeriğine göre taraflardan hangisinin fesih yetkisini kullandığının açıklığa kavuşturulması gereklidir.
Somut uyuşmazlıkta; davacı tanıkları davacının işinin sona erme biçimini duyuma dayalı olarak beyan ederken, davalı tanıkları davacının işi bıraktığını beyan etmişlerdir.
Dosya içeriğine göre davacının bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediği ve bunların hüküm altına alındığı sabittir.
Mahkemece davacının davalı işverene gönderdiği ihtarnamede iş akdinin işveren tarafından feshedilmesi üzerine haklarını talep ettiği ve işverenin bu ihtarnameyi tebliğ almasından sonra tutulan devamsızlık tutanaklarının hukuki bir değer ifade etmediği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmiştir.
İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.
Mevcut delil durumu ve davacıyla feshe ilişkin aynı iddia ve taleplerde bulunularak Dairemiz incelemesinden geçen emsal nitelikteki 2015/23976, 2015/23977 ve 2015/23978 Esas sayılı dosyalardaki bozma ilamları nazara alınarak, davacının iş sözleşmesini kendisinin işçilik ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiği anlaşılmakla ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulüne hükmedilmesi hatalıdır.
3-Davalı işyerinde kullanılan ara dinlenmenin süresi uyuşmazlık konusudur.
Hükme dayanak bilirkişi raporunun fazla çalışma süresi hesabında haftanın 2 günü 08.00-17.30 saatleri arasındaki çalışmada ara dinlenmesinin 1 saat ve her ayın 2 haftasında haftada 3 gün 08.00- 21.30 saatleri arasındaki çalışmada 1,5 saat ara dinlenmesinin tayin edildiği görülmüştür.
Dosyadaki bilgi, belgeler ile özellikle davalı tanık beyanlarından davalı işyerinde ara dinlenmesinin 08.00-17.30 arası çalışmalarda 30 dakika olarak kullanıldığı sabittir.
Bu fiili olgu karşısında fazla çalışmanın 08.00-17.30 saatleri arasında 30 dakikalık ve buna bağlı olarak 08.00-21.30 saatleri arasındaki çalışmalarda ise 1 saat ara dinlenme süresi düşülerek hesaplanması gerektiğinden kararın bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan nispi temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.