Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/1957 E. 2019/11201 K. 16.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/1957
KARAR NO : 2019/11201
KARAR TARİHİ : 16.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının, davalıya ait işyerinde Eylül 2003 – ….06.2005 tarihleri arasında ekmek üretimi işinde çalıştığını, çalıştığı dönemlerde prime esas kazançların kuruma bildirilmediğini, haftalık 120,00 TL ücret ile çalışmaya başladığını daha sonra 160,00 TL haftalık ücret ile çalıştığını ve aylık 685,00 TL civarında ücret aldığını, her gün gece 23:00 – 11:00 veya 16:00 – 04:00 saatleri arasında günlük 12 saati bulan çalışmasının olduğunu ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili, fazla mesai ve maddi ve manevi tazminat alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacı ile hiçbir zaman işçi-işveren ilişkisi içerisine girilmediğini, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını, davalının belirtilen tarihlerde kesinlikle bir çalışmasının olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davacının 03/09/2003-01/04/2005 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı kabul edilerek, davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, giydirilmiş ücrete eklenecek hak ve menfaatlerden doğmaktadır.
Davacının delil olarak dayandığı hizmet tespiti dosyasındaki davacı tanığı M.S. ifadesinde; davacının fırında kaldığını, işyerinde 1 öğün yemek ve 1 öğün kahvaltı verildiğini, davacının istediği kadar ekmek alabildiğini beyan etmiştir.
İşverence sağlandığı anlaşılan 1 öğün yemek bedelinin giydirilmiş ücretin hesabında gözetilmesi yerinde ise de, 1 öğün yemek bedeli karşılığının günlük 1 TL olarak belirlenmesi ve 1 öğün kahvaltı ve ekmek bedelinin hesapta gözetilmemesi hatalıdır. Buna göre tazminata esas giydirilmiş ücretin günlük yemek ve kahvaltı bedelleri ile 2 adet ekmek bedeli davacının temyiz dilekçesinde belirttiği günlük rakamlarla bağlı kalınarak belirlenerek sonuca gidilmelidir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 16/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.