Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/24334 E. 2016/21608 K. 05.12.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/24334
KARAR NO : 2016/21608
KARAR TARİHİ : 05.12.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, … Valililği Aile ve Sosyal Politikalar … İl Müdürlüğüne bağlı olarak çalışan … Dinlenme ve Bakım Evi Müdürlüğünde 20/11/2003 tarihinden bu yana … Yemek Tem Turz. İnş. Nak. Sağlık Hizmetleri Teks. Öz Eği. Taah. San ve Tic. Ltd. Şti. ile akdettiği iş akdi gereği garson olarak 31/12/2014 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihte ihbar edilmeksizin, kötüniyetli ve tek tarflı olarak yasal hiçbir hakkı ve alacakları verilmeksizin işten çıkarıldığını, çalıştığı süre boyunca başarılı bir elaman olduğunu hiçbir ihtar almadığını ileri sürerek, işe iadesine ve sonuçlarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … Valiliği Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekili; davalı idarenin ihale makamı konumunda olduğunu, diğer davalının asıl işveren olduğunu, bu durumun 4857 sayılı Kanunun 2. maddesinin 6. fıkrasında düzenlediğini, davacı işçinin iş akdinin davalı idare tarafından feshedilmediğini, davalı şirket tarafından sözleşmenin bitimi nedeniyle iş akdinin devam ettirilmediğini savunarak husumet ve esas yönünden davanın reddini istemiştir.
Davalı … Yemek Tem Turz. İnş. Nak. Sağlık Hizmetleri Teks. Öz Eği. Taah. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili; davalı şirketin işe başlama 01/05/2013-31/12/2013 iş bitimi ile 01.01.2014 başlama 31.12.2014 iş bitimi olarak … Valiliği … Huzur Evi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkez Müdürlüğü tarafından yapılmış olan iki ihaleyi kazandığını, bu kapsamda belirli iş sözleşmesi imzaladığını, davacının 2013 yılında 7 ay 2014 yılında ise 12 aya yakın bir süre çalıştığını, 2015 yılında ihaleyi kazanamamaları nedeniyle iş sözleşmesinin kendiliğinden feshedildiğini savunarak husumet ve esas yönünden davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, yazılı fesih bildirimsiz olarak gerçekleştirilen feshin geçerli bir fesih olmadığı, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisinin mevcut olduğu, muvazaanın söz konusu olmadığı, davacının davalı işveren şirket nezdinde işe başlaması gerektiği, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süreye ilişkin alacaklardan davalıların müştereken ve müselsilen sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davalı şirket vekilinin temyiz harçlarını süresinde yatırdığının anlaşılması karşısında Mahkemenin davalı şirketin temyiz talebinin reddine ilişkin 20.05.2016 tarihli ek kararının ortadan kaldırılmasına karar verilerek, yapılan temyiz incelemesinde;
1- Gerekçeli karar başlığında 2 numaralı davalı olarak T.C. Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı yerine Bakanlığın bir birimi olup, tüzel kişiliği ve işveren sıfatı bulunmayan İl Müdürlüğü’nün yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.
2-Mahkemece davalılar arasındaki ilişki asıl işveren-alt işveren ilişkisi olarak kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir. Dairemizce incelemesi yapılan emsal dosyalarda davalılar arasındaki ilişkinin işçi temini niteliğinde olduğu kabul edilmiş ise de işbu dosyada davacının temyizi bulunmadığından, usulü kazanılmış hak ilkesi dikkate alınarak bozma sebebi yapılmamıştır.
3-a)Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Şirket vekilinin tüm, davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
b)Mahkemece davalı Bakanlığın harçtan muaf olduğu düşünülmeden yargılama giderlerine harç katılarak davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup. bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddes” yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
Hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin 9 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;
“9-Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 477,00 TL. yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, 55.40 TL. harç masrafının ise sadece davalı Şirketten tahsili ile davacıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA 05.12.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.