Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/25123 E. 2016/17078 K. 03.10.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/25123
KARAR NO : 2016/17078
KARAR TARİHİ : 03.10.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde muhabir olarak çalıştığını , her gün ortalama olarak 4-5 saat fazla mesai yaptığını, hafta tatillerinde çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, fazla çalışma, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının fazla çalışma yaptıysa ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C)Bozma ilamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemenin davanın kısmen kabulüne ilişkin kararı Dairemizin 17/04/2014 tarih ve 2012/6354 E., 2014/13048 K. sayılı ilamı ile”…davacı dava dilekçesinde “1.000.000 lira fazla çalışma ücretinin 5953 Sayılı Yasanın 212 Sayılı Yasa ile değişik ek 1. Maddesi son fıkrası uyarınca günlük %5 fazlası ve faizi ile birlikte” tahsilini istemiştir. Davacının bu açıklamasının fazla çalışma ve %5 fazla alacaklarının faizleriyle birlikte ödenmesi niteliğinde olduğu açıktır. Bu nedenle mahkemece davacının dava dilekçesindeki fazla çalışma ve fazla çalışma %5 fazla alacakları için ne kadar talepte bulunduğu açıklattırılmadan ve bu açıklama doğrultusunda inceleme yapılmadan yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir…” gerekçesiyle bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak ek bilirkişi raporu alınmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda yapılan talep belirleme, bozma gereği olup, bir ıslah işlemi olmadığından Mahkemenin bu konudaki kabulü yerindedir. Ayrıca Mahkemenin davacının 17/09/2015 tarihli ıslah talebini “bozmadan sonra ıslah yapılamaz” kuralı gereğince reddetmesi de yerindedir. Ancak Mahkemece, fazla mesainin % 5 fazlasına ilişkin yapılan hesaplamaya göre belirlenen 45.619,10 TL üzerinden % 30 taktiri indirim yapılarak 31.947,37 TL’ye ulaşılması ve bundan Dairemizin uygulamasına göre makul kabul edilen ve açıkça itiraz görmeyen % 80 indirim yapılarak 6.389,47 TL’ye ulaşılması ve % 5 fazlalık açısından bu rakama hükmedilmesi gerekirken, hakedilen yerine talepten indirim yapılarak 2.000,00 TL’ye hükmedilmesi hatalıdır.
3-Fazla mesai ücretinde talep ile bağlı kalınarak 1.000,00 TL’ye hükmedilmesi yerinde ise de karar gerekçesinde toplam hak edilen miktarın 1.560,70 TL. yerine 2.517,25 TL olarak açıklanması ayrıca hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 03/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.