YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/26072
KARAR NO : 2020/11646
KARAR TARİHİ : 13.10.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının mekanik ustası olarak çalıştığını, iş akdinin 15 yıl 3600 günü tamamlamış olduğundan dolayı iş akdini feshettiğini iddia ederek ödenmeyen işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş akdinin 15 yıl ve 3600 günü tamamlamış olduğunu, bu nedenle iş akdini feshettiğini, ödeme yapıldığını, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının iddialarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı, bu nedenle davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığını ispatladığı, ancak fazla mesai ücretinin ödendiğini ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı, bu nedenle davacının fazla mesai ücretine hak kazandığı, davacının yıllık izinlerini kullandığı, bu nedenle bu talebin reddine karar vermek gerektiği, genel tatillerde çalışıldığını ispat yükünün davacıya ait olduğu, davacının bunu ispatlayamadığı, bu nedenle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçi fazla mesai ücreti talebinde bulunmuş, davalı fazla mesai yapıldığında ödendiğini savunmuştur.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; bordrolarda haftada bir veya iki saat fazla mesai tahakkuk ettirildiği ve ödendiği, tarafların ortak beyanına göre haftalık 4 saat fazla çalışma olduğu, bu çalışmalardan bir saatin bordrolarda gösterilerek ödendiğinden bakiye üç saat için hesaplama yapılarak fazla mesai ücretini kabul etmiştir.
Davacının tanık dinletmediği, fazla mesai ispat yükünün esasen yerine getirmediği ancak davalı vekilinin açıklamalarına göre; Ocak 2013’ten önce haftanın 5 günü 08.30-18.00 arası çalıştığı, bir buçuk saat ara verildiği, Cumartesi günü çalışması ise;08.30-16.00 arası olduğu, bir buçuk saat ara dinlenme ile davacının haftalık bir saat fazla mesai yaptığı, Ocak 2013’ten sonra; haftaiçi 5 gün 08.30-18.00 arası, bir saat ara dinlenme ile, Cumartesi günü 08.30-13.00 arası 15 dakika ara dinlenmesi ile haftalık fazla mesai saatinin bir saat kırk beş dakika olduğu, Kasım 2014’ten sonrası ise; haftaiçi 5 gün 08.30-18.00 arası, bir saat ara dinlenme ile, Cumartesi günü çalışması 15 günde bir olarak 08.30-18.00 arası bir buçuk ara dinlenme ile ayda 2 hafta beş buçuk saat fazla mesaisi olup buna göre hesaplama yapılmalı, hesaplamada yukarıdaki ilkelere göre imzalı ve tahakkuk bulunan dönemler dışlanmalı, imzasız bordrolarda tahakkuk bulunması ve karşılığı bankaya ödenmesi halinde mahsup yoluna gidilerek hesaplama yapılmalı, davacının temyizi olmadığı gözetilerek fazla mesai hesabında davalı yararına oluşacak usuli müktesep haklar gözden kaçırılmamalıdır.(Örneğin Kasım 2014’ten sonrası için iki haftada bir haftalık beş buçuk saat fazla mesai hesabında)
Mahkemece iddia ve savunmanın ortalamasına göre hesap yapıldığını belirtmesi ve dosyada bulunan tahakkuklu bordrolar değerlendirilmeksizin fazla mesai ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,13.10.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.