Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/28242 E. 2016/17100 K. 03.10.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/28242
KARAR NO : 2016/17100
KARAR TARİHİ : 03.10.2016

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ücret alacağı, prim alacağı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil günleri ücret alacakları ve aylık ücretlerinin ödenmediğinden iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar, davacının iş sözlşemesini haksız olarak feshettiğini, işyerinde fazla çalışma yapılmadığını, hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışılmadığını, davacının hak kazandığı tüm ücret alacaklarının ödendiğini, bu hususun davacı tarafından itirazi kayıtsız imzalanan ibraname içeriği ile sabit olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın taraf vekillerince temyizi üzerine; Dairemizin 09.06.2015 tarih ve 2014/5063–2015/21006 sayılı kararı ile tarafların belirtilen sebepler dışındaki temyiz itirazları reddedilerek “davalı işveren davacının ücret ve prim alacaklarının tam olarak ödendiğini ispat edemediğinden Mahkemece davacının talep ettiği 3.000 TL ücret ve prim alacağının kabulü gerekirken reddinin hatalı olduğu, davacının aylık garanti ücret ve km başına prim ile çalıştığı sabit olup davacının fazla çalışma alacağının yalnızca %50 zamlı kısmı hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken %150 şeklinde yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu,dosya içindeki bilgi ve belgelere göre davacının ayda iki pazar çalışma yaptığının açık olduğu, davacının hafta tatili çalışma alacağının ayda iki pazar üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınması gerektiği ayrıca davacının fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarından yapılan %50 oranındaki indirim hakkın özünü ortadan kaldıracak nitelikte olduğu” gerekçesiyle bozulmuş, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı,davalılar vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, vekalet ücreti noktasında toplanmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davacının taktiri indirim dışında 18.175,54 TL’lik talebi reddedilmiştir. Yargılamada vekille temsil edilen davalılar lehine karar tarihindeki AAÜT. si uyarınca reddedilen toplam 18.175,54 TL. üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
1-Temyiz olunan kararın, “ Davalılar kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre reddedilen miktar üzerinden hesaplanan 1.800,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” şeklinde 10 numaralı bendinde yer alan “ 1.800,00 ” rakamının hükümden çıkartılarak yerine “2.181,06 ” rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılara yükletilmesine, 03.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.