Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/29391 E. 2020/14449 K. 03.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/29391
KARAR NO : 2020/14449
KARAR TARİHİ : 03.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı Şirkette 12.10.2006 tarihinde ses teknisyeni olarak işe başladığını, fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmesi için işverene ihtarname gönderildiğini, işverenin yasal yükümlülüklerini yerine getirmediğini, bu nedenle iş akdinin 4857 sayılı Kanunun ikinci fıkrasına göre 23.11.2012 tarihinde feshedildiğini, son aldığı brüt ücretin 2.400,00 TL olduğunu, ara dinlenmeler hariç haftada en az 60 saat çalıştığını, hafta içi 5 gün 08:00-21:00, cumartesi günleri 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, hafta tatilinden yararlandırılmadığını, dini bayram ve resmi tatillerinde çalıştırıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının davalı Şirkette 12.10.2006-28.11.2012 tarihleri arasında çalıştığını, talep edilen ücretlerin zamanaşımına uğradığını, davacının istifa ettiğini, iş akdini tek taraflı feshetmesi nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanmadığını, işyerinde 09:00-18:30 saatleri arasında olduğunu,1,5 saat ara dinlenme yapıldığını, Cumartesi günleri ise yarım gün çalışıldığını, fazla mesai yapmadığını, işyerinde 29 Ekim, 1 Mayıs ve 1 Aralık resmi tatil günleri ile arife günlerinde yarım gün ve dini bayramların tamamında çalışma yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacının fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı, iş akdinin davacı işçi tarafından ücretlerin ödenmemesi nedeniyle 4875 sayılı Kanunun 24/II-e maddesine göre haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışmanın hesabı uyuşmazlık konusudur.
Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla çalışma alacağı, davalı tarafça ibraz edilen iş sözleşmesindeki fazla çalışmanın ücrete dahil olduğu yönündeki düzenlemeye değer verilerek belirlenmiştir.
Davacı, davalı işyerinde 12.10.2006-23.11.2012 tarihleri arasında çalışmış olup, dosyaya ibraz edilen taraflar arasındaki iş sözleşmesinde, tanzim/imza günü açıkça yazılmamış, son sayfada “…/…/2012” olarak gösterilmiştir. Davacı tarafça imza inkâr edilmemiştir. Bu durumda sözleşmenin 2012 yılına hasren geçerli kabul edilmesi dosya içeriğine uygundur.
Dolaysıyla, sözleşmedeki fazla çalışmanın ücrete dahil olduğuna ilişkin düzenlemenin sadece 2012 yılı fazla çalışma hesabında dikkate alınması gerekirken diğer yıllar için de geçerli kabul edilip buna göre sonuca gidilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.