Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/29709 E. 2020/14594 K. 03.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/29709
KARAR NO : 2020/14594
KARAR TARİHİ : 03.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde satış ve pazarlama müdürü olarak 03.03.2012 tarihinden iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği 18.02.2014 tarihine kadar çalıştığını, haksız ve bildirimsiz fesih sonrası herhangi bir tazminat ve işçilik akacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, ücret, yılllık ücretli izin, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacağını talep etmiştir.
Davalıların Cevabının Özeti:
Davalı … , … Ort. şirketine diğer davalılar … ve … ile birlikte ortak olduğunu, şirketin 18.09.2013 tarihinde açıldığını, davacının işe başlangıç tarihinin 18.09.2013 olduğunu ve 1 yıl 20 gün çalıştığını, evlilik hayatında problem yaşayınca evi terk ettiğini ve 18.02.2014 tarihinde de davacının kendi istemi ile işten ayrıldığını, ayrılırken tüm hak ve alacaklarını aldığından ibraname imzaladığını, davacının herhangi bir alacağının bulunmdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı … , şirketin 18.09.2013 tarihinde açıldığını ve davacının da bu tarihte işe başlayarak 1 yıl 20 gün çalıştığını, evlilik hayatında problem yaşayınca davacının evi terk ettiğini ve 18.02.2014 tarihinde kendi istemi ile işten ayrıldığını, ayrılırken tüm hak ve alacaklarını aldığından ibraname imzaladığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı …, şirketin 18.09.2013 tarihinde açıldığını ve davacının da bu tarihte işe başlayarak 1 yıl 20 gün çalıştığını, evlilik hayatında problem yaşayınca davacının evi terk ettiğini ve 18.02.2014 tarihinde kendi istemi ile işten ayrıldığını, ayrılırken tüm hak ve alacaklarını aldığından ibraname imzaladığını, işten ayrıldıktan sonra yasal hakları ödenmediği iddiasıyla Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü’ne şirketi şikayet ettiğini ve kurumun davacının sadece 14 günlük izin karşılığı alacağı olduğunu şirkete bildirdiğini, bunun da yaklaşık olarak 440.00 TL olduğunu ve bu miktarı ödemeye hazır olduklarını, 14 günlük izin alacağından başka hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti :
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalı işveren ile aralarında kararlaştırılan ücretini tam olarak alamadığı iddasıyla eksik ödenen ücret alacakları için talepte bulunmuştur. Davalı, davacının ücretlerinin eksik ödenmediği, davacının ücretinin 1.110,00 TL olduğu iddiasında bulunmuştur. Mahkemece davacının ücreti net 2.100,00 TL kabul edilmiş, buna göre feshin gerçekleştiği aya ilişkin 18 günlük ücret alacağı hesaplanıp hüküm altına alınmış, önceki aylar bakımından ise bordroların imzalı olduğu gerekçesiyle talep reddedilmiştir. Ancak bu kabul yerinde değildir.
Davacının imzalarının bulunduğu bordrolarda 2014 yılı Ocak ayı ücretinin 1.110,00 TL gösterildiği görülmektedir. Buna göre davalının kabulünde olan ödeme bordrolardaki ücretidir. Yukarıda açıklandığı üzere davacının gerçek ücretinin 2.100,00 TL olduğu mahkemenin de kabulünde olduğuna göre, mahkemece yapılacak iş; 2.100,00 TL ücreti üzerinden talep döneminde hak edilen ücretinin hesaplanıp bordrolarda ödendiği anlaşılanlar mahsup edildikten sonra bakiye ücretin hüküm altına alınmasıdır. Yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.