YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/3048
KARAR NO : 2019/12376
KARAR TARİHİ : 28.05.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 13.09.2008 tarihinden iş akdinin feshedildiği tarihe kadar kasiyer olarak çalıştığını, müvekkilinin haftada ortalama 3 gün 10.00 – 22.00 saatleri arasında olmak üzere gıinde 12 saat çalıştığını haftada sadece 1 gün tatil yaparak davalı işyerinde gece gündüz çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilini yıldırmak için farklı mağazalarda görevlendirdiklerini, hem fazla mesai ödemeyip hem de yıldırma politikası izlendiği için müvekkilinin daha fazla dayanamayıp iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı, fazla mesai ücret alacağı, hafta tatili ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı işçinin işe giriş tarihi dışında öne sürdüğü iddiaları kabul etmediklerini, işçi açısından haklı fesih koşullarının oluşmadığını, çalışma karşılığı olan ücret ödemelerinin imzalı bordro karşılığında çalışan banka hesabına havale edildiğini, fazla mesaileri çalışmaları karşılığı ödemelerin İş Kanunu ve ilgili mevzuat uyarınca yapıldığını, görev yeri değişikliklerinin çalışanın muvafakati ile yapıldığını, bu tür değişikliklerin işçiye haklı nedenle fesih hakkını vermediğini, davacı işçinin iş akdinin işveren tarafından devamsızlık nedeniyle İş Kanunu’nun 25. maddesi uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, davacı işçinin 19.08.2011 tarihinde işbaşı yapmadığını, bu durumun tutanakla tespit edildiğini, 22.08.2011 tarihinde Kadıköy 17. Noterliği vasıtasıyla keşide edilen 11714 yevmiye sayılı ihtarname ile devamsızlığının nedenin sorulduğunu, bu ihtara cevap alamadıklarını, devamsızlığının süreklilik arz etmesi nedeniyle 25.08.2011 tarihinde 11930 numaralı yevmiye keşide edilerek davacı işçinin iş akdinin feshedildiğini, 25.08.2011 tarihinde davacı tarafından keşide edilmiş 19.08.2011 tarih ve 21898 yevmiye numaralı ihtarnamenin kendilerine tebliğ olduğunu, buna karşılık 07.09.2011 tarihinde 12299 yevmiye numaralı ihtarnamenin keşide edildiğini, davacının tüm haklarının ödendiğini, fazla çalışma saatlerinin bordroya yansıtıldığını, işyerinde haftada 45 saat çalışma yapıldığını, davacı işçinin baskı ve yıldırma iddialarının yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece özetle; SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde;davacının davalı şirkette 13/09/2008 – 19/08/2011 tarihleri arasında; kıdem ve hizmet süresinin 2 yıl, 11 ay, 6 gün olduğu nun anlaşıldığı,4857 sayılı İş Yasası’nın 24/2 – e maddesinde işveren tarafından işçinin ücretinin kanun hükümleri veya sözleşme şartlarına uygun olarak hesap edilmemesi veya ödenmemesi işçiye haklı nedenlerle fesih hakkı veren durumlardan birisi olarak sayıldığı, davacı tarafa ödenmeyen fazla çalışma alacağı bulunduğu dikkate alındığında; bu durumun işçi yönünden haklı fesih oluşturduğu, yine iş yasasının 22. maddesinde işverenin iş sözleşmesi ile veya iş sözleşmesinin eki niteliğindeki personel yönetmeliği ve benzeri kaynaklar yada işyeri uygulamaları ile oluşan çalışma koşullarında esaslı bir değişikliği ancak durumu işçiye yazılı olarak bildirmek suretiyle yapabileceğinin belirtildiği, bu belirtilen şekle uygun olarak yapılmayan ve işçi tarafından da 6 iş günü içerisinde yazılı olarak kabul edilmeyen değişikliklerin işçiyi bağlamayacağı, işçi değişiklik önerisini bu süre içinde kabul etmez ise işverenin değişikliğin geçerli bir nedene dayandığını veya fesih için başka bir geçerli nedeninin bulunduğunu yazılı olarak açıklamak ve bildirim sürelerine uymak suretiyle ancak iş sözleşmesini feshedebileceği,çalışma koşullarında esaslı değişiklik ancak davacı işçinin kabul etmesi halinde yapılabildiği, somut olayda davacı işçiye belirtilen sürenin tanınmaması ve işçinin hemen karar vermeye zorlanması durumu nedeni ile yapılan bu değişiklik önerisinin geçersiz kabul edilmesi gerektiği işçi değişiklik önerisini kabul etmediğini işverene bildirdiğinde bu durumunda işçi yönünden haklı fesih oluşturmasıyla ödenmeyen fazla çalışma alacağının bulunması yönünden iş akdinin davacı tarafından haklı olarak feshedildiği ve davacının kıdem tazminatına hak kazandığı fazla mesai çalışma iddiasının tanık beyanları ile ispatı ile bilirkişice hesaplanan bu alacaktan % 30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak fazla mesai alacağı talebinin kısmen kabulüne hafta tatili, genel tatil, yıllık izin ücreti ve ücret alacağı da talep etmiş ise de; denetime elverişli ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda belirtildiği gibi davalı işverenliğin bordrolarda yaptığı ödemeler karşısında bu talepleri ile ilgili bir alacağının bulunmadığı sonucuna varıldığından hafta tatili, genel tatil, yıllık izin ücreti ve ücret alacağı taleplerinin reddine karar verilerek hüküm kurulmuştur.
D) Temyiz:
Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta davacının fazla mesai ücreti alacağı bakımından temerrüde düştüğü tarih 31.08.2011 olup,faiz temerrüt tarihinden itibaren işlediği halde; hüküm özetinde fazla mesai ücreti alacağına faiz başlangıç yönünden dava ve ıslah ayrımı yapılması hatalı olup; bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollamasıyla HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ :
Hüküm fıkrasının fazla mesai alacağına ilişkin paragrafının çıkartılarak yerine,
“Bilirkişice hesaplanan fazla mesai alacağından %30 takdiri indirim yapılmak suretiyle 3.173,55 TL. net fazla mesai ücret alacağının temerrüt tarihi olan 31.08.2011 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” paragrafının yazılmasına hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/ 8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 28.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.