YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/30545
KARAR NO : 2016/16905
KARAR TARİHİ : 29.09.2016
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, izin ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin ……Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, davacıya 2006 yılında ustalık belgesi verildiği usta olarak deneyiminin bulunduğu, davacı tanıklarının ücreti doğruladığı, davalı tanıklarının bu konuda bilgilerinin olmadığı, ….getirtilen belgede davacının 2.000.00 TL net ücret aldığının belirtildiği, İstanbul Kadın Kuaförleri odasından gelen yazıda kuaför ustası çalışan kişinin Ocak 2013’te 978 TL, Şubat 2013’te 913,36 TL ücret alabileceği ifade edildiği ancak net mi brüt mü olduğunun belirtilmediği, davalının normal bir kuaför olmayıp Caddebostan, …….stil merkezinin olduğu bu durumda emsal ücretin az bildirildiği SGK kayıtlarına göre de kazancın 1050 TL olarak bildirilen emsal ücretten çok yüksek olduğu gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.
Direnme kararının süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dairemizin “Dosyadaki bilgi ve belgeler, davacının kıdemi ve yapılan iş dikkate alındığında, davacının ücretinin aylık 1.050,00 TL ücret ve 400,00 TL prim olmak üzere toplam net 1.450,00 TL olarak kabulünün dosya kapsamına uygun düşeceği anlaşılmaktadır. Mahkemece, ücret miktarının net 2.400,00 TL. kabul edilerek işçilik alacaklarının hüküm altına alınması hatalıdır.” gerekçesi ile verilen kararına karşı yerel mahkemece; davacıya 2006 yılında ustalık belgesi verildiği usta olarak deneyiminin bulunduğu, davacı tanıklarının ücreti doğruladığı, davalı tanıklarının bu konuda bilgilerinin olmadığı, ………..getirtilen belgede davacının 2.000.00 TL net ücret aldığının belirtildiği, …..odasından gelen yazıda kuaför ustası çalışan kişinin ocak 2013’te 978 TL, şubat 2013’te 913,36 TL ücret alabileceği ifade edildiği ancak net mi brüt mü olduğunun belirtilmediği, davalının normal bir kuaför olmayıp …….‘de stil merkezinin olduğu bu durumda emsal ücretin az bildirildiği SGK kayıtlarına göre de kazancın 1050 TL olarak bildirilen emsal ücretten çok yüksek olduğu gerekçesi ile direnilmiş olup, davacının 2006 yılında ustalık belgesi alması, kıdemi, yaptığı iş ve davalı asilin 15.07.2014 tarihli celsedeki beyanı da dikkate alındığında davacının en son aylık 2000 TL net + 400 TL prim ücretle çalıştığının hayatın olağan akışına uygun olduğu, bozma kararının yerinde olmadığı, bu nedenle direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 29.09.2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.