Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/30718 E. 2020/15078 K. 05.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/30718
KARAR NO : 2020/15078
KARAR TARİHİ : 05.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 29.01.2011–11.07.2014 tarihleri arasında davalı şirket nezdinde temizlik elemanı olarak asgari ücret ile çalıştığını, rahatsızlandığını, sağlık ocağına gittiğini kendisine 02.07.2014 ve 03.07.2014 tarihleri için rapor verildiğini, ancak rahatsızlığının geçmediğini, amirinden yıllık izninden kullanmak üzere izin talebinde bulunduğunu ve izin dönüşünde mazeretsiz işe gelmediği gerekçe gösterilerek iş akdine haksız olarak son verildiğini iddia ederek, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücretinin faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş akdinin devamsızlık haklı nedeniyle feshedildiğini, davacının 4.7.2014-5.7.2014-6.7.2014-7.7.2014-8.7.2014 tarihlerinde işe gelmediğini, tutanak düzenlenerek iş akdinin feshedildiğini, davacının daha öncede bu şekilde devamsızlıklar yaptığını, devamsızlık yapmayı alışkanlık haline getirdiğini, davacının bakiye yıllık izinin bulunmadığını, bu sebeple talep olunan alacakların haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı iş akdinin yıllık izin dönüşü mazeretsiz işe gelmediği gerekçe gösterilerek iş akdine son verildiğini iddia etmiş, davalı işveren ise davacının devamsızlık yaptığını, bu hususta tutanaklar düzenlendiğini, bu devamsızlıklar nedeniyle davacının iş akdinin haklı sebeble feshedildiğini savunmuştur.
Davacının 04.07.2014-05.07.2014-06.07.2014-07.07.2014-08.07.2014 tarihlerinde işe gelmediğine ilişkin tutanaklar düzenlenmiş, bu tutanakların içeriği tutanak tanıklarının mahkemede verdiği beyanlar ile de doğrulanmıştır. Davalı işveren yukarıda belirtilen tarihlerde davacı işçinin devamsızlık yaptığını ispat etmiş durumdadır. Davacı ise yıllık izinde olduğunu bu nedenle işe gelmediğini iddia etmiş ise de yıllık iznini kullandığını herhangi bir delil ile ispat etmiş değildir. Davacı işçinin yıllık iznini kullanmak için işverene başvurusu bulunmadığı gibi, tanıkları da davacının bu tarihlerde yıllık izinde bulunduğuna dair net bir açıklamada bulunmamışlardır. Bu nedenle davacının iş akdi işveren tarafından haklı sebeb ile feshedildiğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü yerinde değildir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.