YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/31419
KARAR NO : 2020/15337
KARAR TARİHİ : 09.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 23/12/2010 tarihinden beri makine operatörü olarak çalıştığını, en son ücretinin net 1.150 TL olduğunu, iş akdini haklı nedenle 27/04/2015 tarihinde haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ücret, yıllık ücretli izin ve fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı dava dilekçesinde yıllık ücretli izinlerini kullanmadığını iddia etmiş, davalı da davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak, dosyaya yıllık ücretli izin belgesi sunmuştur.
Mahkemece her ne kadar bölünmeden kullandırılması gereken yıllık izinlerin tarafların anlaşması şartıyla 10 günden az olmamak üzere 3 seferde kullandırılması gerektiğinden bahisle 10 günden az kullandırılan yıllık izinler dikkate alınmamış ve davacının bakiye 28 gün yıllık izin alacağı bulunduğu kanaatine varılmışsa da, davacının imzasını içeren yıllık ücretli izin belgesinde 44 gün izin kullandığı görülmekle; bu izinlerin mahsubunun düşünülmemesi hatalıdır.
Mahkemece yapılacak iş, kullanılan izinlerin mahsubunu yapıp bakiyesini hüküm altına almaktır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.