Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/33356 E. 2020/16392 K. 23.11.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/33356
KARAR NO : 2020/16392
KARAR TARİHİ : 23.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım alacakların davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının aylık ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda davacı aylık ücretinin net 2.500,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı ise davacının net 1.064,00 TL aylık ücret aldığını savunmuştur. Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış ve … davacı emsali işçinin net 2.400,00-2.500,00 TL alabileceğini, … net 2.500,00-5.000,00 TL alabileceğini, … net 2.800,00-3.000,00 TL arasında alabileceğini bildirmiş, Türkiye İstatistik Kurumu aracılığı ile yapılan araştırmada ise ücretin 2010 yılında brüt 2.061,00 TL olarak bildirildiği görülmüştür. Dinlenen davacı tanıkları 2013 yılı Mayıs ayında iş yerinde ayrılmakla davacının 2.500,00 TL ücret aldığını, davalı tanığı … ise iş yerinde çalışmaya devam ettiğini, davacının ücretini net olarak bilmemekle beraber 2.000,00 TL civarında olduğunu belirtmiştir. Mahkemece davacının aylık ücreti net 2.500,00 TL olarak kabul edilmiştir.
Dosya kapsamı itibari ile tüm delillerin incelenmesi sonucunda, davacı tanıklarının davacıdan 1 yıldan fazla süre önce iş yerinden ayrıldıkları, davacı işçinin sendikalı olmadığı, dava konusu iş yerinin niteliği ve davacı işçinin kıdemi ile davalı tanık beyanı da göz önüne alındığında davacı işçinin davalı iş yerinde aylık 2.000,00 TL net ücretle çalıştığının kabulünün dosya kapsamına uygun düşeceği anlaşılmakla temyiz olunan kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23/11/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.