YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/33794
KARAR NO : 2020/17613
KARAR TARİHİ : 07.12.2020
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle, davacının 15/08/2012-28/02/2014 tarihleri arasında depo sorumlusu olarak 1.967,97 TL ücretle çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, müvekkilinin haftanın 6 günü 08:00-22:00 saatleri arasında ya da 24.00′ e kadar çalıştığını, hafta tatili günlerinde de çalıştırıldığını, fazla mesai ve hafta tatil çalışmalarının ücretinin ödenmediğini, kıdem tazminatının eksik ödendiğini iddia ederek; bakiye kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; belirsiz alacak davası açılamayacağını, talep edilen kıdem tazminatının tam olarak ödendiğini, fazla mesai yapılan aylarda da ödemelerin bordro üzerinden tam yapıldığını, davacının hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; davacı davalı işyerinde fazla mesai yaparak çalıştığını ve karşılığı ücretlerin ödenmediğini iddia etmiştir. Bu iddiasını tanık delili ve 01.06.2013-23.07.2013 tarihleri arasını kapsayan imzalı fazla mesai formları ile ispat etmiş ve bu iki delil doğrultusunda hesaplama yapılmıştır.
Yazılı belgelere göre hesaplanan dönem ayrık tutularak, tanığa dayalı hesaplanan dönem üzerinden %30 oranında takdiri indirim yapılması gerekirken, mahkemece tüm çalışma dönemi üzerinden hesaplanan fazla mesai ücretinden takdiri indirim yapılarak hüküm kurulması hatalıdır.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 07.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.