YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/34904
KARAR NO : 2020/17595
KARAR TARİHİ : 07.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin özeti:
Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak ve gerekçe bildirilmeden sona erdirildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabını Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında, davacının yıllık izin ücreti alacağı bulunup bulunmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.
4857 sayılı İş Kanununun 59.maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.
Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.
Akdin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret, işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.
Somut olayda,mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kıdemine göre 42 gün ücretli izin hakkı bulunduğu , davalı işveren tarafından davacının yıllık izin kullandığına ilişkin belge sunulmadığı tespiti ile davacının yıllık izin ücreti alacağı hesaplanmıştır. Her ne kadar hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işveren tarafından belge sunulmadığına ilişkin tespit yapılmış ise de dosya kapsamında davalı işveren tarafından sunulmuş olan ve davacının 14.05.2016 – 16.05.2016 tarihlerine ilişkin 3 iş günü izin kullandığına dair davacı imzalı yıllık izin formu bulunmaktadır. Mahkemece yapılması gereken söz konusu yıllık izin belgesi değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesidir. Açıklanan nedenlerle, eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.