Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/35665 E. 2020/17333 K. 07.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/35665
KARAR NO : 2020/17333
KARAR TARİHİ : 07.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait Beylikdüzü Flo mağazasında 12.02.2008-14.10.2014 tarihleri arasında müdür yardımcısı olarak çalıştığını, son aylık ücretinin brüt 1.986,31 TL olduğunu, davalının davacı tarafından yine davalıya ait Toium Flo mağazasından 26.09.2014 tarihinde 7 adet ürün teslim alındığı ve ürünlerin mağaza çalışma programına göre davacı tarafından sisteme işlendiğini ancak mağazada bulunmadığı ve bu sebeple davacının savunmasının alınmak istendiğini, davacının savunmaya cevabında adı geçen ürünlerin irsaliyelerinin bayram yoğunluğu sebebi ile onaylamayı unuttuğunu ve ürünlerin stokta mevcut olduğunu belirttiğini ve davacı tarafından satış sorumlusu …’a ürünlerin stoktan çıkartılması ile ürünlerin kaybolmadığının anlaşıldığını, davacıya bu ürünlerin nerede olduğu dahi sorulmadan savunmasının alınması ve ürünleri işyeri bilgisi olmadan aldığına yönelik ifadelerde bulunulması ile davacının istifa etmek zorunda kaldığını ve bu olaydan önce davacıdan oturduğu Gürpınar Mahallesine oldukça uzak Güngören’deki başka bir şubeye gitmesinin istenmiş olup davacının bu talebi reddettiğini, ağır iş koşullarında fazla mesai yapan davacının kötü muameleler sebebi ile moral ve motivasyonunun kötü yönde etkilendiğini, İş Kanunu 24.maddesine göre işveren tarafından işçinin şeref ve namusuna yönelik sözler söylenmesi ya da davranışlarda bulunulması halinde işçinin iş aktini haklı olarak sona erdirme hakkı olduğunu, davacının çalıştığı süre içinde fazla çalıştırıldığını ve bu çalışmaların ücretinin ödenmediğini, davacının çalıştığı süre içinde ulusal bayram, genel tatil ve yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davalıya ait Beylikdüzü mağazasında müdür yardımcısı olarak çalışan davacının 26.09.2014 tarihinde teslim aldığı 7 çift ayakkabıyı aynı gün sisteme işlemesi gerekirken ürünlerin 01.10.2014 tarihinde sisteme işlendiğini ve ürünlerin mağazada bulunmadığının tespit edildiğini ve ürünlerden bir adetinin 02.10.2014 tarihinde davacı tarafından giyildiğinin tespit edildiğini ve davacıya sorulduğunda bu ürünü personel indirim kartı ile satış aldığını beyan ettiğini ancak nceleme ile ürünle ilgili satış işlemi yapılmadığının ve davacının 05.10.2014 tarihinde daha düşük değerde başka bir ürün aldığının ve aynı gün iade işlemi yapılması ile davacının söz konusu ürünü günlerce giydikten sonra durum ortaya çıkınca aynı gün satış ve iade işlemi yapılarak ve ürünün altı silinip kutusuna bırakıldığını,davacıdan savunma istendiğinde de bahaneler üreterek haber vermeden işten ayrıldığını ve başka bir şubeye istifa dilekçesi verdiğini, kıdem tazminatına hak kazanmadığını, fazla çalışma yaptığında ücretinin ödendiğini, en son aylık ücretinin brüt 1.900,00 TL olduğunu, resmi tatillerde çalışmadığını, yıllık izinlerini kullandığını, ödenen primlerin fazla mesai ücretinden düşümü gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Mahkemece yargılama sırasında hesap raporu alınmış, alınan ek bilirkişi raporu davalı tarafa tebliğ edilmeksizin yargılamaya son verilmiştir. Yargılamaya bu şekilde son verilmesi taraflara rapora karşı iki haftalık süre içinde itiraz hakkı tanıyan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 281. maddesinin 1. fıkrasına aykırı ve davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanması niteliğinde olup kararın sırf bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.