Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/35995 E. 2020/18382 K. 14.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/35995
KARAR NO : 2020/18382
KARAR TARİHİ : 14.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 23.05.2000 tarihinde elektrik mekanik bölümünde teknisyen olarak çalışmaya başladığını, sigorta bildiriminin 13.07.2000 tarihinde yapıldığını, iş aktinin davacı tarafından davalı tarafından ücretlerinin taksitler halinde ve gecikmeli olarak ödenmesi, 2007-2008 yıllarına dek devam eden yılda 2 maaş ikramiye uygulamasının davacının muvafakati olmadan kaldırılması, sigorta primlerinin eksik bildirilmesi ve eksik ödenmesi, işyerinde 01.07.2013 tarihine kadan 2 vardiyelı olarak günde 12’şer saat çalışıldığını ancak fazla çalışma ücretlerinin bordroya eksik yansıtılması ve düşük ücret üzerinden ödenmesi sebebi ile İş Kanunu 24/II-e maddesine göre haklı olarak sona erdirildiğini, ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, ikramiye alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş ve davacının davalı işyerinde bakımhanede elektrik usta yardımcısı olduğunu ve net maaşının 832,99 TL olduğunu, iş aktinin 17.01.2014’te davacı tarafından feshedildiğini ve hak ettiği kıdem tazminatı için 17.471 TL bedelli 5 adet senet düzelenerek ödeme yapıldığını,kıdem tazminatı yönünden davanın konusuz kaldığını,davacının kıdem tazminatı,fazla çalışma ücreti alacağı, ikramiye ücreti alacağı, yıllık izin ücreti alacağı, hafta tatili ve genel tatil ve dini bayram tatili alacak taleplerinin haksız ve hukuka aykırı olduğunu,davacının ücret bordrolarında imzası olduğunu ve fazla çalışma ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının iş aktinin davacı tarafından haklı olarak sona erdirildiği hususunda taraflar arasında anlaşmazlık olmadığı, dosya kapsamı ve sigorta kayıtlarından davacının davalı işyerinde 13.07.2000-17.01.2014 tarihleri arasında 13 yıl 6 ay 4 gün süre ile çalıştığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut uyuşmazlıkta, fazla mesai ücreti bakımından;
Davacının haftada 18 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmiştir.
Davacı tanıklarından …’ın davalı ile davası bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı tanığı …’in de davalı ile davasının bulunduğu davalı vekili tarafından ileri sürülmüştür.
Bu durumda, davacı tanıklarından …’in davalı ile davası olup olmadığı somut olarak tespit edilmeli, …’in de davalı ile davasının bulunduğunun ispatlanması halinde davalı tanıklarının beyanlarına göre hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.
Davacı tanıklarından …’in davalı ile davasının bulunmadığının anlaşılması halinde hükmedilmiş olan fazla mesai ücreti aynen kabul edilmelidir. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.