YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/5837
KARAR NO : 2019/8622
KARAR TARİHİ : 15.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalı … ve birleşen dosya davalısı vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 23/10/2006 tarihinde … İlköğretim Okulu’nda güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, okulun temizlik ve güvenlik ihalelerini alan değişik alt işverenler nezdinde aynı okulda iş akdinin sebepsiz olarak sona erdirildiği 01/07/2010 tarihine kadar çalıştığını, en son 700,00 TL net maaş aldığını, günde 12 saat çalıştırıldığını, fazla mesai ücretinin ödenmediğini, yıllık izinleri ve diğer tazminatları verilmeksizin işten çıkarıldığını, kesintisiz aynı şahıslar emrinde çalışmasına rağmen izni ve bilgisi dışında sürekli farklı işverenler adına sigorta giriş çıkışının yapıldığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı … vekili, müvekkilinin dava konusu ihtilaf ile bir bağlantısı bulunmadığından davanın husumetten reddini talep ettiklerini, müvekkilinin şahıs firması olduğunu ve davalı … Tem. Ltd. Şti. ile bir bağlantısının olmadığını, keza diğer davalı … Tem. Ltd Şti. ile de herhangi bir bağlantı ya da ilişkisinin olmadığını, müvekkilinin 2006 yılı Ekim-Kasım aylarında ve Şubat 2007-Ekim 2008 döneminde temizlik işini aldığını, davacının çalışmasının kesintisiz olmadığını, müvekkili ile davacı arasındaki hukuki ilişkinin bir sonraki temizlik ihalesi alınamadığı için 2008 yılının 9. ayında sonlandığını, devralan işverenin ihbar tazminatı ile kullandırılmayan izin ücretlerinden tek başına sorumlu olduğunu, işyerinin devredildiği tarihe kadar doğmuş bulunan ücret, fazla çalışma, hafta tatili çalışması, bayram ve genel tatil ücretlerinden İş Kanunu’nun 6. maddesi uyarınca devreden işveren ile devralan işverenin müştereken müteselsilen sorumlu olduğunu ve devreden açısından bu sürenin devir tarihinden itibaren 2 yıl olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Birleşen dosya davalısı T.C. … vekili, davacının davalı firmaların çalışanı olduğunu ve müvekkilinin davacının işe alınmasında ya da işin sonlanmasında herhangi bir dahlinin olmadığını, davacı ile müvekkili idare arasında doğrudan bir iş ilişkisinin bulunmadığını, hizmet alımını yapan okul aile birliği olduğundan müvekkili bakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca hizmet alımları götürü bedel üzerinden yapıldığından okul aile birliğinin de yalnızca ihale makamı konumunda olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı … Tem. Gıda İnş. Kırt. Dan. Hiz. San ve Tic. Ltd Şti., davaya cevap vermemiştir.
Davalı … Grup Ser. Otom. Tem. Tur. İnş. Gıda San. Tic. Ltd. Şti., davaya cevap vermemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili, davalı T.C. … vekili ve davalı … vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Davalı … temyizi açısından;
Kararı temyiz ettiğini bildiren davalı … vekiline gerekçeli kararın 22.11.2015 tarihinde tebliğ edildiği, ancak davalı vekilinin kararı 8 günlük temyiz süresi geçtikten sonra 04.01.2016 tarihinde temyiz ettiği, temyizin katılma yoluyla temyiz mahiyetinde de olmadığı, bu şekilde temyizin yasal süresi içerisinde yapılmadığı anlaşıldığından temyiz talebinin REDDİNE,
2- Davacı ile davalı T.C. … temyizi açısından;
a) Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı ile davalı T.C. …’nın aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
b) Mahkemece, aleyhine ek dava açılan ve bu dava ile birleştirilen T.C. …’nın asıl işveren sıfatı ile davacının alacaklarından alt işverenlerle birlikte sorumlu olduğu kabul edilmesine karşın, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarından sorumlu tutulmaması hatalıdır.
c) Fesih tarihinin 30.06.2010 olmasına rağmen hüküm kısmında kıdem tazminatının faiz başlangıç tarihi olarak 30.10.2010 tarihinin yazılması isabetsizdir.
d) 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre harçtan muaf olan davalı Bakanlığa harç yüklenmesi usul ve yasaya aykırıdır.
e) Davada karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) dışında red olmadığı halde davalılar lehine vekalet ücreti verilmesi ve yargılama giderlerinin kabul-redde göre oranlanması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 15/04/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.