YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/10254
KARAR NO : 2019/10319
KARAR TARİHİ : 08.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 06.06.2008 ile 01.11.2012 tarihleri arasında davalı iş yerinde servis bölümünde garson olarak çalıştığını, son aylık net ücretinin 1.000,00 TL. olduğunu, ücret bordrolarında yansıtılan ücretlerin gerçeği yansıtmadığını, bordrolarda net ücretin düşük gösterilerek aradaki farkın fazla mesai ücreti ile tamamlandığını, çalıştığı süre boyunca işveren tarafından temin edilen servisle gelip gittiğini ve iş yerinde üç öğün yemek yediğini, davacının işyerinden 01.11.2012 tarihinde haklı nedenlerle ayrılmak zorunda kaldığını iddia ederek bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; öncelikle ücret alacakları bakımından zamanaşımı definde bulunduklarını, fazla çalışma yaptığını iddia eden davacının maaş bordrolarında fazla çalışma tahakkuku bulunduğunu ve ihtirazı kayıt içermediğini, iş sözleşmesinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğuna ilişkin kurala yer verildiğini, yine ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin de bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, davacının mevsimlik iş sözleşmesi ile çalıştığını, puantaj kayıtlarından görüleceği üzere her hafta bir gün hafta tatilinin kullanıldığını, feshin haklı nedene dayanmadığını, 31.10.2012 tarihinde mevsimin sona ermesiyle iş sözleşmesinin askıya alındığını, fazla çalışmaların bordro ve puantajlarda görüldüğü üzere usulüne uygun şekilde tahakkuk ettirilerek ödendiğini, çalışma yapılan ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, işyerinde davacının haftanın altı günü çalışıp bir gün tatil yaptığını ve davacının hafta tatili ücret alacağının bulunmadığını, davacının son net ücretinin 1.208,38 TL. tutarında olduğunu, Manavgat ilçesinde yaşanan sel felaketi nedeni ile işyeri olan otelin sular altında kaldığını ve mahkeme kanalı ile puantaj, bordro ve ödeme belgelerinin bir kısmının zayi olduğunun tespit edildiğini, … Çalışma ve İş Kurumuna müracaat eden davacıya Bölge Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme ile de yasaya aykırı herhangi bir durumun tespit edilmediğinin bildirildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin takdirinde isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davacının hafta tatili çalışma ücretinin elden ödenmesinin SGK primine esas ücretin eksik bildirime yol açacağının, bu halin davacının aleyhine olup haklı fesih sebebi oluşturduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde ve hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı, çalışmış ise karşılığı ücretin ödenip ödenmediği uyuşmazlık konusudur.
Mahkeme bordrolarda ulusal bayram genel tatil ücreti tahakkuku bulunmasına rağmen iki ayrı bordroda tahakkuk ettirilen birerden iki günlük ulusal bayram genel tatil çalışması karşılığı ücretin bordroların imzasız olması gözetildiğinde ödendiği ispat edilemediği düşüncesiyle bu iki gün için davacının ulusal bayram genel tatil çalışması karşılığının ödenmediğini kabul etmiş ise de dosyada mevcut banka kayıtları ile karşılaştırıldığında söz konusu tahakkukların bankaya yatırıldığının anlaşılması karşısında mahkemenin bu kabulü yerinde değildir. Diğer taraftan davacı fesih tarihinden sonraki bir tarihte bir başka davadaki tanıklık beyanında aynen “Haftada 1 gün tatilimiz vardı ancak genellikle kullanamazdık, yıl sonunda karşılığını elden ücret olarak verirlerdi. Benim yıl sonunda ortalama 13-14 günlük hafta tatili alacağım birikirdi.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Bu beyan davacıyı bağlar. Beyandaki açıklık karşısında davacının çalıştığı hafta tatilleri için ayrıca hak ettiği ücreti almadığı söylenemez.
Açıklanan nedenle davacının sübut bulmayan hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin reddi yerine kabulü hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.