Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/10502 E. 2019/10427 K. 09.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/10502
KARAR NO : 2019/10427
KARAR TARİHİ : 09.05.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı iş yerinde 07.11.2008 tarihinden itibaren kasiyer olarak çalıştığını, 28.12.2012 tarihinde işçilik alacaklarının ödenmemesi ve ücretlerinin kuruma eksik bildirilmesi sebebiyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, Aralık 2012 ayı ücreti, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının 14.07.2009 tarihinde işe girdiğini, bir takım usulsüz işlemlerinin tespit edilmesi üzerine davacının mağazayı terk ettiğini, davacıya işe dönmesi yönünde ihtarname çekilmesine rağmen davacının işe dönmediğini ve iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, fazla mesai yapmadığını, hafta tatillerinde çalışmadığını, ulusal bayram ve genel tatil çalışması var ise bunun yerine izin kullandırıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem tazminatı, Aralık 2012 ayı ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücretlerinin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalıya ait işyerinde çalışan davacının tazminat ve alacaklarının belirlenmesine esas ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Davacı işçi son aylık ücretinin net 950,00 TL olduğunu ileri sürmüş, davalı işveren asgari ücreti savunmuştur. Davacı tanığı M.G.; davacıdan duyduğu kadarıyla ücretin asgari kısmının bankaya yattığını, kalanın elden ödendiğini beyan etmiş, emsal ücret araştırması sonucu davacının 1.000,00 – 1.400,00 TL ücret alabileceği tespit edilmiştir. Mahkemece asgari ücret üzerinden hesaplanan tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmıştır.
Somut uyuşmazlıkta, davacı işçi 3,5 yıllık çalışan olup, davacının yaptığı iş, kıdemi, tanık beyanı ile emsal ücret araştırması gözetilerek davacı işçinin aylık temel ücret iddiası gibi olduğu kabul edilmeli ve bu ücret üzerinden hesaplanacak tazminat ve alacaklar hüküm altına alınmalıdır. Eksik belirlenen ücrete göre karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 09/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.