YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/10905
KARAR NO : 2019/11806
KARAR TARİHİ : 22.05.2019
MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin, 21.02.2012-02.06.2014 tarihleri arasında davalı işveren yanında aşçı yardımcısı olarak asgari ücretle çalıştığını, yemek hakkından yararlandığını, yol parası da aldığını, haftanın 6 günü 08.00-19.30 saatleri arasında mesai yaptığını, dini bayramların ilk 2 günü dışındaki resmi tatil günlerinde de çalıştığını, 2 Pazar çalışıp, 2 Pazar tatil yaptığını, sadece 14 gün yıllık izin kullandığını, hiçbir haklı sebebe dayanılmadan iş akdinin davalı işverence feshedildiğini, ayrıca dava konusu fazla mesai ücreti, ulusal bayram ücreti, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücretlerinin ödenmemesi nedeniyle işten ayrılmak zorunda kaldığını, ihtara rağmen ödemelerin yapılmadığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın kısmi olarak açılmış olmasının usule aykırı olduğunu, davacının tüm özlük bilgilerinin kayıtlardan belli olduğunu, aşçı yardımcılığı iddiasının da doğru olmadığını, davacının kendi isteğiyle sunduğu yazılı dilekçesiyle işten ayrıldığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, ayrıca dava dilekçesinde de çelişkili ifadelerde bulunarak bir yandan işten çıkarıldığını, diğer yandan ise bazı nedenlerle işten ayrılmak zorunda kaldığını iddia ettiğini, davacının istifa ederek işten kendisinin ayrıldığını, davacının haftada 45 saati aşan çalışmalarının olmadığını, hafta tatili ve resmi tatil günlerindeki çalışma iddiasının da gerçeği yansıtmadığını, kullanmadığı yıllık izin bulunmayan davacının faiz taleplerine de itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Dosyada mevcut 04/06/2014 tarihli istifa dilekçesi içeriği, 13/08/2014 tarihli ihtarname içeriği ve 16/01/2015 tarihli dava dilekçesi içeriğinden iş akdini fesheden tarafın davacı olduğu açıkça anlaşılmakla kıdem tazminatı talebinin kabulü yerinde ise de, haklı nedenle dahi olsa iş akdini fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilerek talebin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
3-Davacı ulusal bayram genel tatil ücreti talebinde bulunmuş olup davacının dini bayramlarda ve hafta tatiline denk gelen milli bayramlarda çalışmadığı sabittir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili olan pazar gününe denk gelen 28/10/2012 ve 19/05/2013 tarihli Cumhuriyet Bayramı ve 19 Mayıs Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı ile 2012 yılı Kurban Bayramı tatilininde davacının çalıştığı kabul edilerek hesap yapılması ve mahkemece hatalı bu rapora itibarla hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.