YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/10922
KARAR NO : 2019/7929
KARAR TARİHİ : 08.04.2019

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 19.04.2012 tarihinde davalı şirket tarafından işletilen otelde şoför olarak çalışmaya başladığını, 29.09.2012 tarihinde haksız olarak işine son verildiğini, resmi ve dini bayramlarda izin kullanamadığını, haftanın 7 günü sabah 08:00’dan akşam 22:00’a kadar çalıştığını, bu çalışmasına karşılık ek ücret ödenmediğini, en son ücretinin net 1.300,00 TL olduğunu iddia ederek, fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının ihtirazi kayıt koymaksızın imzaladığı haftalık çalışma programlarına göre fazla mesai alacağının bulunmadığını, haftanın 6 günü çalışıp 1 gün izin kullandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davalı işveren tarafından dosyaya davacı imzalı haftalık çalışma çizelgeleri sunulmuş olup, davacı asil 16/10/2014 tarihli oturumda bu belgelere ilişkin olarak; 21/05/2012 – 27/05/2012, 02/07/2012 – 08/07/2012, 09/07/2012 – 15/07/2012 ve 17/09/2012 – 23/09/2012 dönemlerine ilişkin haftalık çalışma planlarındaki imzaların kendisine ait olduğunu, bunun dışında kalan dönemlere ilişkin belgelerdeki imzaların kendisine ait olmadığını açıklamıştır.
Davacı tarafın imza itirazı üzerine grafoloji uzmanından rapor alınarak davacının eli ürünü olan ve olmayan belgeler tespit edilmiştir.
Bu tespit sonrası ek hesap raporu alınmış ve bu rapora itibarla hüküm kurulmuştur. Ancak hükme esas ek raporda yapılan hesaplamalar hem grafoloji bilirkişi incelemesiyle hem de davacı asilin duruşmadaki beyanlarıyla çelişmektedir. Örneğin davacı asil 02/07/2012-08/07/2012 ve 09/07/2012-15/07/2012 tarihleri arasına ilişkin belgelerdeki imzaların kendisine ait olduğunu beyan ettiği ve imza incelemesi ile de 16/07/2012-22/07/2012 tarihleri arasına ilişkin belgedeki imzanın davacının eli ürünü olduğu tespit edildiği halde, bilirkişi tarafından bu dönemler için de hesaplama yapılmıştır.
Mahkemece yapılacak iş, davalı vekilinin temyiz dilekçesindeki açık beyanları da gözetilerek, grafoloji bilirkişi raporu ve davacı asilin beyanları doğrultusunda yeniden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.
Hatalı hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarına karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 08/04/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.