Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/1273 E. 2017/3003 K. 02.03.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/1273
KARAR NO : 2017/3003
KARAR TARİHİ : 02.03.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve 2 aylık ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı; 15.08.2011 yılında … işe başladığını, en son ücretinin aylık 720 TL olduğunu, 27.12.2011 tarihinde iş akdine haksız nedenle son verildiğini iddia ederek, ihbar tazminatı, fazla mesai ve iki aylık ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı; husumet itirazlarının olduğunu, kurumun davacının işvereni olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Yerel Mahkemenin ilk kararı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 06/06/2013 tarih ve 2013/2180 Esas, 2013/10649 Karar sayılı ilamıyla “1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2-Davacı, haksız olarak işten çıkarıldığını belirterek ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı davacının temizlik şirketi çalışanı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasında davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.
Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.
Mahkemece fazla mesai alacağı konusunda sadece tanık anlatımlarına itibar edilmişse de, çalışmanın geçtiği yerinin asıl işvereni olan Milli Savunma Bakanlığının kamu kuruluşu olduğu dikkate alındığında, işçi çalıştırma ve çalışma usulleri kayıt ve belgeye bağlanmasının zorunlu olduğu bu nedenle davalı bakanlığın alt işveren işçilerinin çalışma düzeni ve günlük çalışma saatlerine yönelik olarak yaptığı düzenlemelerin bulunup bulunmadığı, alt işveren tarafından yüklenilen işte çalışan yemekhane çalışanlarının çalışma saatlerinin belirlendiği düzenleme yapılıp yapılmadığı araştırılmalı ve varsa kapı giriş-çıkış kayıtları ile bu husustaki belgeler getirtilmeli, bütün deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.
Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir” gerekçesiyle bozulmuştur.
Yerel mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı işverene karşı dava açan birden fazla işçinin dosyalarının UYAP’tan yapılan incelemesinde; fazla mesai hesaplamalarının yapıldığı bilirkişi raporlarında, haftada yapılan fazla mesai saatlerinin farklı olduğu, farklı miktarların hükme esas alındığı görülmüştür.
Özellikle davacı tanıklarının dosyalarının birbirlerine emsal nitelikte olduğu gözetilerek, adı geçen tanıklara ait dava dosyaları getirtilerek ve incelenerek delillerin birlikte değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, 02.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.