YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/16768
KARAR NO : 2020/10590
KARAR TARİHİ : 05.10.2020
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette Muhasebe ve Finans Müdürü olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin haksız bir şekilde 05/12/2014 tarihinde sonlandırıldığını, en son net 2.000,00 TL ücretle çalıştığını, ücretlerin Sosyal Güvenlik Kurumu’na eksik bildirildiğini, çalışma şeklinin haftanın 6 günü 09.00 – 18.00 saatleri arasında olduğunu, öğle izni kullandırılmadığını, dini bayramlar dışında kalan ulusal bayram genel tatili günlerinin tümünde çalışma yapıldığını, çalışma süresince hiç yıllık izin kullanmadığını, Aralık 2014 ayına ilişkin ücretinin ödenmediğini savunarak 16.131,22 TL kıdem tazminatı, 4.399,16 TL ihbar tazminatı, 333,33 TL ücret alacağı, 100,00 TL yıllık izin ücret alacağı, 100,00 TL fazla mesai ücret alacağı, 100,00 TL genel tatil ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacı işçinin iş akdine kendilerince son verilmediğini, işçinin işi bırakarak istifa edip gittiğini, davacının müvekkili şirketin tüm hesaplarını kontrol ettiğini ve bu hesaplarda bazı usulsüzlüklerin ortaya çıktığını, davacının sadece son aydaki maaş bordrosunda aylık net maaşının 2.000,00 TL olarak gösterildiğini, bordronun davacının kendisi tarafından düzenlenmesi sebebiyle itibar edilmemesi gerektiğini, önceki aylardaki maaşının 1.425,15 TL olduğunu, ücret alacağının bulunmadığını, tüm yıllık izinlerini kullandığını, resmi talillerde bir çalışması olmadığı gibi davacının fazla mesaisininde söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı dava dilekçesinde son aylık ücretinin net 2000 TL olduğunu ileri sürmüş, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu ücret esas alınarak işçilik alacakları hesaplanmıştır. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre Kasım 2014’e kadar imzasız ücret bordrolarında aylık ücretin brüt 2000 TL olduğu anlaşılmaktadır. Davacı maaşının elden ödendiğini iddia etmiştir. Dosyada banka kayıtları bulunmamakta olup cari hesap ekstresi ile işlem tarihleri Kasım 2014 öncesine ait birkaç dekont bulunmaktadır.Davacı tanıklarının da davacının ücreti hususunda kesin ve net bir beyanda bulunmadıkları, davalı tanığı Hasan ‘ın ise davalının savunması yönünde beyanda bulunduğu görülmektedir. Davalı işveren davacının muhasebe elemanı olması nedeniyle son aylık ücretinin kasıtlı olarak net 2000 TL olacak şekilde gösterildiğini ileri sürmüştür.Dosyada genel anlamda o tarihte personele zam yapıldığı konusunda herhangi bir bilgi bulunmamaktadır. Mahkemece Aralık ayından itibaren çalışanlara zam verilip verilmediği konusunda taraflardan gerekli bilgi ve belgeler temin edilerek ve tanıkların bilgileri sorularak araştırılmalı, gerekirse emsal ücret hususunda daha detaylı bir araştırma yapılarak ücretle ilgili dosya içeriği ile birlikte tüm bu hususlar birarada değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.