YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/17427
KARAR NO : 2020/14296
KARAR TARİHİ : 02.11.2020
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının davalı şirket bünyesinde 27/03/2006 tarihinde tesis operatörü olarak işe başladığını, başarısı nedeniyle bir üst görev olan merkezi sevkiyat yani hazır beton sevkiyat bölümünde çalışmaya başladığını, 2013 yılı Haziran ayında gerekçesiz ve dayanaksız olarak hazırlık işçiliğine verildiğini, aldığı ücretin düşürüldüğünü, yaklaşık bir yıl hazırlık işçiliğinde çalıştığını, 2014 yılı Haziran ayında rahatsızlandığını, bel ağrısı nedeniyle lomber diskopati yani bel fıtığı teşhisinin konulduğunu, 6 ay boyunca ağır bedensel aktivite gerektiren işlerde çalışmasının sakıncalı olduğunun mütalaa edildiğini, davalı tarafından davacının geçici sağlık raporuna rağmen 30/06/2014 tarihinde fesih bildirimi yapıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili, davacının çalıştığı birimin 2013 Mayıs ayında kapandığını hiçbir çalışan kalmadığını, feshin son çare olma ilkesine uyulduğunu, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı ve görüldüğü, davacının davalı yanında belirsiz ve tam süreli iş akdiyle 27/03/2006-30/06/2014 tarihleri arasında çalıştığı, toplam kıdeminin 8 yıl 3 ay 4 gün olduğu, 30/05/2013 tarihi öncesi 1.700,00 TL 31/05/2013 tarihi sonrası görev değişikliği sebebiyle 1.397,25 TL ücretle çalıştığının kabul edildiği, ispat yükü kendisinde olan davacı işçinin tanık beyanlarıyla fazla çalışma, hafta tatillerinde çalışma, ulusal bayram genel tatillerde çalışma olgularını ispatladığı, ücretten sayılan bu kalemlerde ispatin kaydi olmaması sebebiyle çalışılmadığı varsayılan günler için %30 hakkaniyet indirimi yapılmasının uygun olacağı, davalı tarafın cevap dilekçesinde zamanaşımı def’i’ne dayanmamadı sebebiyle harç arttırım dilekçesinin tebliği üzerine yaptığı zamanaşımı def’i’nin değerlendirilemeyeceği, Mahkememizce itibar edilen denetime elverişli bilirkişi raporuyla davacının alacaklarının ortaya konduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Zamanaşımı def’inin cevap dilekçesinin ıslahı yoluyla ileri sürülmesi mümkündür (Yargıtay HGK. 04.06.2011 gün 2010/ 9-629 E. 2011/ 70. K.).
Somut uyuşmazlıkta, davalı vekili süresi içinde davaya cevap dilekçesi vermiştir. Ayrıca, davalı vekili süresi içinde verdiği bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, davaya cevap dilekçesini ıslah ederek zamanaşımı savunmasında bulunmuştur. Davaya karşı bu şekilde ileri sürülen zamanaşımı savunmasına göre hesaplama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hatalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.