YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/18077
KARAR NO : 2020/16762
KARAR TARİHİ : 25.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 15.04.2011 – 05.04.2014 tarihleri arasında loader operatörü olarak çalıştığını, iş sözleşmesine davalı tarafından haksız sebeple son verildiğini beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Taraflar arasında fazla mesai ücretinin hesaplanmasına esas alınan çalışma saatleri konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı dava dilekçesinde 07.00-17.30 saatlerine kadar çalıştığını ancak bu çalışmaların karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek fazla mesai ücreti talebinde bulunmuş, fazla çalışma ücretini tanıkla ispatlama yoluna gitmiştir.
Hükme esas alınan bilirkişi raporunda da tanık beyanlarının esas alındığı belirtilerek, davacının 06.00-18.00 saatleri arasında 12 saat çalıştığı, ek olarak vardiya değişimlerinde de 1 saat daha çalıştığı ve sonuçta davacının günde 13 saat mesai yaptığı kabul edilmiştir. Ancak kabul edilen çalışma saatleri isabetli değildir. Davacı mesai saatini 07.00-17.30 olarak sınırlandırmış ve vardiya değişiminden bahsetmemiştir, o nedenle talep aşımı olacak şekilde günde 13 saat çalışmanın kabulü hatalıdır. Hem dava dilekçesi hemde tanık anlatımlarına göre davacının 07.00-17.00 saatleri arasında çalıştığının kabulü dosya içeriğine daha uygun düşecektir.
3-Davacı, dava dilekçesinin sonuç kısmında 2014 yılı mart ve 2014 yılı nisan ayı ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüştür. Hükme esas alınan raporda ise davacının son 2 aylık ücreti hesaplanmış, mahkemece de hüküm altına alınmıştır. Ancak davacının nisan ayında 30 günlük çalışması olmadığından hesaplamanın 2 tam ay üzerinden yapılması hatalıdır.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.