YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/18350
KARAR NO : 2020/15471
KARAR TARİHİ : 10.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin grup şirketler bünyesinde demir ustası olarak 17.04.2010-13.08.2013 tarihleri arasında çalıştığını, sebepsiz işten çıkartıldığını, tazminat ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.
Davalılar Cevabının Özeti:
Davalılar vekili, davacının 03.09.2013 tarihinde istifa ettiğini, ayda ortalama 2-3 saat kadar fazla mesai yapıldığını, fazla mesaiye görevli kişilerin kaldığını, bunların telafi çalışması olduğunu, hafta tatillerinin kullandırıldığını, davacının alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti :
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı davadan önce gönderdiği ihtarname ile dava konusu alacaklar bakımından davalıları temerrüde düşürmüş davasında da temerrüt tarihinden itibaren faiz talep etmiş olmasına göre temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava/ıslah ayrımı yapılarak faize hükmedilmesi hatalıdır.
Bu hususlar bozma sebebi ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Sonuç: Hüküm fıkrasının ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin 1/(b),(c), (d) bentlerinin hükümden çıkartılarak, yerlerine;
“b)6.003,00 TL brüt ihbar tazminatının temerrüt tarihi olan 08.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,
c)Bilirkişi tarafından tespit olunan ve itibar olunan alacak miktarından takdiren % 25 indirim yapılarak 2.401,50 TL brüt fazla mesai alacağının temerrüt tarihi olan 08.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,
d)Bilirkişi tarafından tespit olunan ve itibar olunan alacak miktarından takdiren % 25 indirim yapılarak 1.024,50 TL brüt ulusal bayram ve genel tatil alacağının temerrüt tarihi olan 08.01.2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,…” kelime ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 10.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.