YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/18886
KARAR NO : 2020/15845
KARAR TARİHİ : 11.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin … Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde işçi olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca temizlik işleri yerine hastanenin asıl işlerinde çalıştığını, müvekkiline hastane idaresi tarafından temizlikten daha çok hasta bakıcılık yaptırıldığını, emir ve talimatları hastane idaresinden aldığını, çalışma şart ve koşullarının dahi hastane idaresince belirlendiğini, davalı idare ile taşeron firmalar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu belirterek, müvekkilinin davalının asıl işçisi olması nedeniyle en düşük Kamu/Devlet işçisinin aldığı ücret ve sosyal hakları alması gerektiğinden bahisle ilave tediye ücreti ve ücret farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; ilave tediye ücretinin idarede kadrolu olarak çalışan bir takım işçilere verilmekte olduğunu; taşeron firma çalışanı olan davacının bu ücrete hak kazanamayacağını; ayrıca ihalenin her yıl yenilendiğini; ihale alan her firmada çalışmaya devam etmiş olmasının davacıyı kamu işçisi yapmayacağını; bu nedenle salt muvazaa iddiasıyla değişen taşeron firmalarda yardımcı iş mahiyetindeki işlerde çalıştırılan davacının ücret talebinin de haksız olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak ilave tediye alacağının kabulüne, ücret farkı alacağının reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
Davacı işçi davalı Bakanlığa ait iş yerinde temizlik işini alan alt işverenlerin işçisi olarak çalışmış, açmış olduğu bu davada muvazaa iddiasını ileri sürerek ilave tediye ile ücret farkı talebinde bulunmuştur. Mahkemece ilave tediye alacağının kabulüne, ücret farkı alacağının reddine karar verilmiştir.
Somut olayda; davacının temizlik işini alan alt işveren işçisi olarak çalıştığı hususu tartışmasız olup alt işverene bırakılan işler dışında çalıştırıldığı yöntemince somut biçimde ispatlanamamıştır. Davacı işçinin zaman zaman temizlik işlerine benzer işlerde çalıştırılması asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespiti için yeterli değildir. Davacının çalıştırıldığı temizlik hizmeti ihalelerinin muvazaalı olduğu ispatlanamamıştır. Diğer yandan dinlenilen tanıkların beyanları davacının temizlik hizmeti dışında başka işlerde çalıştırıldığını kabule yeterli değildir. Ayrıca davacı tarafından aynı dönem için açılan kıdem ve ihbar tazminatı istemli davada davacının taşeron şirketler nezdinde yardımcı iş niteliğinde olan temizlik işinde çalıştığı tespit edilmiş olup söz konusu karar kesinleşmiştir. Davacının bu nedenlerle baştan itibaren asıl işveren işçisi sayılması ve davalının ilave tediye alacağından sorumlu tutulması mümkün değildir. İlave tediye alacağının reddi yerine kabulü hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, 11/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.