YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/19022
KARAR NO : 2020/16913
KARAR TARİHİ : 26.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, hakları ödenmediğinden iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak fazla mesai talebinin kısmen kabulüne, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fazla mesai ve genel tatil alacağı ile bunların varlığına göre belirlenecek davacı feshinin haklı nedene dayanıp dayanmadığı ve kıdem tazminatı alacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece genel tatil alacağının tamamı, fazla mesai alacağının ise çoğunun zamanaşımına uğradığı, hüküm altına alınan 100,00-TL tutar cüzi olduğundan haklı nedenle feshe vücut vermeyeceği gerekçesi ile genel tatil, kıdem tazminatı taleplerinin reddine, fazla mesai talebinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davalının 17.10.2014 gününde tebliğ edilen dava dilekçesine karşı yasal süresi geçtikten sonra 06.11.2014 gününde verdiği cevapta zamanaşımı def’i ileri sürmediği, 10.08.2015 günlü bilirkişi raporuna beyan dilekçesinde alacakların zamanaşımına uğradığını belirttiği, 01.12.2015 günlü dilekçesinde ıslaha karşı zamanaşımı def’i ileri sürdüğünü beyan ettiği, dosya kapsamında inkâr hükümlerine göre yapabileceği savunmasını zamanaşımı yönünden ıslah ettiğine yönelik yazılı veya sözlü bir beyanının bulunmadığı görülmektedir. Fazla mesai ve genel tatil talepleri için belirsiz alacak davası açıldığından talep artırımına karşı zamanaşımı defi ileri sürülmesi sonuca etkili olmadığı gibi açıklandığı üzere dosya kapsamında değer verilecek usulüne uygun ileri sürülmüş zamanaşımı def’i bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan işçinin imzasını içermeyen bordrolarda fazla mesai ve genel tatil tahakkuku yer aldığında ve tahakkukta yer alan miktarların karşılığı banka hesabına ödendiğinde, tahakkuku aşan fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir. Tahakkuku aşan fazla çalışma hesaplandığında, bordrolarda yer alan ödeme tutarları mahsup edilmelidir.
Dosyaya sunulan bordrolar davacının imzasını taşımadığından zamanaşımı dikkate alınmadan tüm çalışma süresi için tanık beyanlarına göre fazla mesai ve genel tatil alacakları hesaplanmalı, dosyaya uygun makul bir indirim yapılmalı, ödenen tutarlar mahsup edilerek sonuca gidilmelidir.
İşçilik alacakları ödenmeyen davacının iş akdini feshi 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesine göre haklı nedene dayandığından kıdem tazminatı talebinin de kabulü gerekmektedir.
Kabule göre ise; alacağın zamanaşımına uğraması talep edilmesini engellese de feshin haklılığı üzerindeki etkisini ortadan kaldırmayacağından yazılı gerekçeyle kıdem tazminatının reddi bu yönden de hatalıdır.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.