Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/19159 E. 2020/18046 K. 10.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/19159
KARAR NO : 2020/18046
KARAR TARİHİ : 10.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı işçilik hakları ödenmediğinden iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, genel tatil, asgari geçim indirimi ve yıllık izin alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalılar Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti :
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak ihbar tazminatı ve genel tatil taleplerinin reddine, sair taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında davacının çalıştığı hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.
Davacı davalı işyerinde Ocak 1997 tarihinde işe başladığını çalışmasının kesintisiz 16 yıl sürdüğünü belirterek işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı ise davacının 08.05.2007 tarihinde işe başladığını, işyerinin 04.05.2007 tarihinde açıldığını ifade ederek, süresinde itirazda bulunmuş açılan davanın reddini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davacının davalı işyerinde 01.09.1997 – 22.03.2013 tarihleri arasında toplam 15 yıl 6 ay 21 gün çalıştığının tespiti ile alacakların belirlendiği 06.03.2016 tarihli bilirkişi raporu kabul edilerek hüküm kurulmuştur.
Davacının … İş Mahkemesin’de açmış olduğu hizmet tespiti davasında 1997 yılı Ocak ayı ile 20.03.2013 tarihi arasında davalıya ait işyerinde kesintisiz çalıştığının tespitini talep etmiş, yapılan yargılama sonucu davacının 15.01.1997 – 16.05.1997 tarihleri arasında davalıya aidiyeti tespit edilemeyen dava dışı 0561227.034.02 sicil sayılı işlerinden çalışmalarının bildirildiği anlaşılmakla bu sürelerin tespitinde hukuki yarar bulunmadığı davacının 01.08.1997 tarihinde davalı işyeri ile organik bağı olduğu değerlendirilen Ayşe Ateş unvanlı işyerinde başlayan çalışmaların kesintisiz olarak 20.03.2013 tarihine kadar devam ettiği yönündeki ididasını kanıtlayamadığından davanın reddine karar verildiği, verilen kararın tarafların kararı istinaf etmemesi nedeniyle 27.01.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
Taraflar arasında görülen hizmet tespiti davasının 27.01.2017 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından davacının hizmet süresinin bu dava sonucu gözetilerek belirlenmesi ve alacak kalemlerinin bu doğrultuda hesaplanması gerekirken bu hususun gözetilmemesi hatalıdır.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, BOZULMASINA, sair yönler incelenmeksizin peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.