Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/23214 E. 2017/13896 K. 21.09.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/23214
KARAR NO : 2017/13896
KARAR TARİHİ : 21.09.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili, davacının, davalı …’nın işlettiği kıraathanede garson olarak kesintisiz çalıştığını, sigortası yapılmadığını, iş aktinin davalıca bildirimsiz feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili savunmasında, Mahkemenin görevsiz olduğunu, taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacının 2006 yılı Aralık ayından itibaren yevmiyeli olarak zaman zaman çalıştığını, sürekli çalışmadığını, yevmiyesini aldığını, 2008 yılı Aralık ayında çay ocağını davalıdan devraldığını, bu 2 yıllık sürede kesinlikle işçi statüsünde ve sürekli çalışmadığını, bu nedenlerle işçilik alacağının söz konusu olmadığını, ocağı devraldıktan sonra resmi kayıtların davalı adına görünmesi nedeni ile tüm vergileri, harçları ve borçları davalıya yükleyerek kaçtığını ve davalıyı mağdur ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, Dairemizin bozma ilamına uyulduğu, …. 2. İş Mahkemesi’nin 2014/817 Esas, 2015/437 Karar sayılı ilamında; aynı işyerinde çalışan başka birinin 01/01/2007 – 31/12/2009 tarihlerindeki çalışmaları nedeniyle işçi alacaklarının hükmedildiği ve hükmün Yargıtay tarafından onanarak kesinleştiği, bu nedenle 01/01/2007 – 31/12/2009 tarih aralığında İş Kanunlarının uygulanması gerektiği, tanık…. hakkında yalan tanıklık suçundan …. Cumhuriyet Başsavcılığında 2012/2872 Kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, işyerinin bir tarihten sonra davacı ve … adlı kişi tarafından devralındığına dair yeterli ve somut delil bulunmadığı, davalının esnaf sayılması gereken ve gerekmeyen dönemlerinin bulunup, 01/01/2007 – 31/12/2009 tarihleri arasındaki dönem haricinde esnaf sayılması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında ücret miktarında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, davalı işyerinde davacı ile aynı tarihte ve davacı gibi garson olarak çalıştığı anlaşılan …. adlı işçinin açtığı işçilik alacağı davasında …. 2. İş Mahkemesi’nin 2010/6 Esas sayılı dosyasında davacı….’nin ücreti aylık brüt 837,40 TL. olarak kabul edilmiş ve bu karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesi tarafından onanarak kesinleşmiştir.
Davacıya emsal olan bu ücretin esas alınarak davacının aylık ücretinin brüt 837,40 TL. olarak kabulü ile işçilik alacaklarının hesaplanması için kararın bozulması gerekmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, 21/09/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.