YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/24646
KARAR NO : 2020/19236
KARAR TARİHİ : 21.12.2020
BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ….Hukuk Dairesi
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle, davacını 24/02/1986 tarihinde de işe başlayıp, 03/07/2013 tarihinde müşteri yetkilisi olarak emekli olduğunu, 3.500,00 TL civarı maaş aldığını, üç ayda bir 1.000,00 TL performans primi ve günlük bir öğün yemek ücreti verildiğini, 08:30-21:00/22:00 saatleri arasında çalıştığını, haftada 4-5 gün 23:00-24:00’e kadar çalıştıklarını, birçok işin akşam mesai saatinden sonra yapıldığını iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle, mesai ücretine hak kazanmak için fazla mesai yapmayı zorunlu hale getiren görevlendirme yazısı bulunması gerektiğini, böyle bir yazının bulunmadığını, bu nedenle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceğini, davacının mesai saatleri dışında bankada bulunduğu sırada ne iş yaptığının tespit edilemediğini, davacıya 30/07/2013 tarihinde brüt 19.266,78 TL kıdem tazminatı ödendiğini, ibralaşıldığını, 172 gün yıllık izin karşılığı 14.111,31 TL net yıllık izin ücreti ödendiğini, davacının ulusal bayram genel tatil çalışması bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.
İlk Derece Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.
İstinaf:
Kararı davalı vekili istinaf etmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:
Mahkemenin kararına yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b/1 bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işyerinde 1986 yılında sözleşmeli personel olarak çalışmaya başlamış, 2003 yılında iş sözleşmesi imzalanmak sureti ile bu tarihten sonra emekli olduğu 2013 yılına kadar iş ilişkisi kapsamında çalışmasını sürdürmüştür.
Davacı işçi tüm çalışma dönemi üzerinden kıdem tazminatı hesabı yapılması gerektiğini ileri sürerek kıdem tazminatı fark isteğinde bulunmuş, mahkemece sözleşmeli personel ve işçi olarak çalışılan her iki dönem toplamı üzerinden ve son ücrete göre kıdem tazminatı hesabı yapılması sureti ile Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ödenen ikramiye tutarı düşülerek istekle ilgili hüküm kurulmuştur.
İş sözleşmesinin 5. Maddesinde işyerinden emekli olmaksızın ayrılan işçi bakımından kurumda geçen tüm özlük hizmetleri dikkate alınarak kıdem tazminatı ödeneceği belirtilmiştir. Davacı işçi yaşlılık aylığı tahsili suretiyle işyerinden ayrılmış olup 1475 sayılı kanunun 14/6. maddesi uyarınca aynı kuruluşta sözleşmeli personel olarak geçen hizmetler için de kıdem tazminatı ödenmesi gerekir.
Kıdem tazminatını düzenleyen 1475 sayılı kanunun 14/6. Maddesinde sözleşmeli personel olarak çalışılan T.C. Emekli Sandığı Kanununa tabi dönem için ödenecek kıdem tazminatı Sosyal Güvenlik Kurumunca ödenmesi gereken emekli ikramiyesini geçemeyeceğinden kanunda sözü edilen özel tavan gözetilerek hüküm kurulmalıdır.
Davacıya sözleşmeli personel olarak çalıştığı dönem için sözü edilen kanun hükümlerine göre 43.218,99-TL emekli ikramiyesi ödenmiş olup, bu durumda kıdem tazminatı özel tavanı gözetildiğinde aynı dönem için iş sözleşmesinin sona erdiği tarihteki ücret üzerinden yeniden hesaplama yapılarak kıdem tazminatı farkına dair hüküm kurulması hatalıdır. İş sözleşmesine tabi olunan dönem için hesaplama yapılarak kıdem tazminatı farkı olup olmadığı tespitiyle karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.