Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/26256 E. 2017/17637 K. 07.11.2017 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/26256
KARAR NO : 2017/17637
KARAR TARİHİ : 07.11.2017

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı, uğradığı zararın tazmini ile işçie verilen avans, borç ve usulsüz yaptığı harcamaların ödetilmesine, davalı-karşı davacı ise kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, bozmaya uyarak asıl dava ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiştir.
Mahkemece davalı-karşı davacı … vekiline ” 8.502,00 TL. nispi temyiz harcı ile 31.156,30 TL. bakiye karar harcını ” yatırması için muhtıra tebliğ edilmiş,
Davalı-karşı davacı … vekili 23.06.2017 tarihli dilekçesi ile muhtıraya cevaben “…müvekkilinin emekli olup, başkaca geliri olmadığından belirtilen harç bedellerini ödeme imkanı yoktur. ” şeklinde beyanda bulunmuştur.
Mahkemece 13.07.2017 tarihli ek karar ile ” Davalı-karşı davacı … vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ” karar verilmiştir.
Davalı-karşı davacı … vekili 13.07.2017 tarihli ” temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ” ilişkin kararı süresinde temyiz etmiş, ancak ek kararın temyizinde de harç yatırmamıştır.
6100 sayılı HMK. nun 334 vd. maddelerinde ” Adli Yardım ” kurumu düzenlenmiştir.
Adli yardımdan amaçlanan Türk yargı sistemine tabi olup, mali güçsüzlüğü nedeni ile yargılama sırasında gerekli harçlar dahil giderleri karşılayamayacak durumda olanların adil yargılanmalarını sağlamak için harçlar dahil giderlerden belli bir zaman muaf tutulmasıdır.
Bu amaç 334. maddenin gerekçesinde ” Anayasada düzenlenen hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için, gerekli yargılama giderlerini hiç veya sıkıntıya düşmeksizin ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü malî ve hukukî korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devleti ilkesinin gereklerindendir. Bu gereğin yerine getirilebilmesi ise adli yardım ile mümkün olacaktır. ” şeklinde açıklanmıştır.

Kararı temyiz eden davalı-karşı davacının yatırması gereken nispi temyiz harcı “8.502,00 TL.” olup, davalı-karşı davacı emekli olduğunun ve başka gelirinin bulunmadığını belirtmiştir.
Davalı-karşı davacı … vekilinin muhtıraya cevaben verdiği “…müvekkilinin emekli olup, başkaca geliri olmadığından belirtilen harç bedellerini ödeme imkanı yoktur. ” şeklindeki 23.06.2017 tarihli dilekçesi adli yardım talebini içermektedir.
Mahkemece adli yardım konusu değerlendirilmeden davalı-karşı davacı …’ nün ” temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ” karar verilmesi hatalıdır.
Dosya temyiz incelemesinde bulunduğundan adli yardım talebi Dairemizce değerlendirilecektir.
Bu nedenle davalı-karşı davacı …’ nün adli yardıma müstehak olup, olmadığının tespiti için gerekli zabıta tahkikatının ivedi yaptırılarak, tahkikat evraklarının eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.