YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/5568
KARAR NO : 2017/13716
KARAR TARİHİ : 20.09.2017
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 04.07.2006 tarihinden itibaren davalı şirketin işletmecisi olduğu…adlı otelde güvenlik olarak çalışmaya başladığını, en son aylık ücretinin brüt 585,00 TL. olduğunu, davacının iş akdinin herhangi bir sebep gösterilmeden 05.09.2007 tarihinde işveren tarafından feshedildiğini, işten çıkarıldığı tarih itibariyle davacının 2007 yılı Haziran, Temmuz, Ağustos ve Eylül aylarına ilişkin ücretlerinin ödenmediğini, davacının haftanın 6 günü 17:00-08:00 saatleri arasında gece mesaisi olarak çalıştığını, genel tatitllerde çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, davacının davalı işyerini Bölge Çalışma Müdürlüğü’ne şikayet ettiğini ve iş müfettişlerinin 02.06.2009 tarih ve 12503 sayılı raporunda davacının bir kısım alacaklarının bulunduğu ve ödenmesi gerektiğinin rapor edildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ücret, genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işsizlik sigortasından tüm işçilik sigortasından tüm ücret vs. alacağının ödendiğini,…SGK İl Müdürtüğü’nden celbedilecek kayıtlar ile hakkında iflas erteleme kararı verilen davalı şirketin borca batık olması nedeniyle davacıya işsizlik sigortası kapsamında işçi garanti fonundan yapılan tüm ödemelerin niteliği itibariyle davacının alacaklarından mahsup edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı dava dilekçesinde kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı talepleri yanında fazla çalışma ve genel tatil ücretlerinin de ödenmediğini iddia etmiş, dava dilekçesi ekinde “güvenlik departmanı haftalık çalışma programı” başlıklı belgelerin fotokopilerini sunmuştur.
Davacının fazla mesai ücreti talebi Mahkeme tarafından kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddedilmiştir.
Davacı bu taleplere yönelik tanık dinletmiş ve iddiasını teyiden dava dilekçesi ekinde sunduğu bir kısım haftalık çalışma programı başlıklı personel müdürü Saliha Değer imzası taşıyan belgelerle ispatlamaya çalışmıştır.
Bu belgelerden biri imzalı diğerleri imzasızdır. Bilirkişi belgelere göre hesaplama yapmış ise de, Mahkemece belgeler imzasız olduğu gerekçesiyle fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti talepleri reddedilmiştir.
Davacı işçi olup sunduğu bir kısım belge fotokopileri işverenin elindeki belgelere ilişkindir. Belegelerin bir tanesi personel müdürünün imzasını taşımaktadır. İşyeri çalışma düzenine ilişkin haftalık çalışma programları yapıldığına göre, Mahkemece bu belgelerin asılları ya da onaylı fotokopilerinin HMK’nun 220. maddesi kapsamında davalı işverenden istenerek, sonucuna göre bilirkişi raporundaki hesaplama bir denetime tabi tutularak davacının fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti talepleri konusunda karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla ve yerinde olmayan gerekçeyle bu taleplerin reddi hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.