YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/6307
KARAR NO : 2017/17126
KARAR TARİHİ : 31.10.2017
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işyerinde çalışırken 13 Mayıs 2013 günü saat:13.00 sıralarında Şirket Müdürü kendisini odasına çağırarak, hakkında başka bir çalışan tarafından taciz şikayeti olduğunu beyanla başka bir takımda çalışan bir bayanın kendisinden şikayetçi olduğunu ve bununla ilgili cep telefonundan mesajlar okuyarak bunları gerekçe gösterdiğini ve bu konuyu konuşmak üzere 3. kattaki toplantı odasına gitmesini söylediğini, odaya gittiğinde iki kişinin kendisine yaklaşarak isimlerini söyleyip kim olduğunu sormaları üzerine 3-5 dakika kadar kendisini darp ettiklerini, akabinde şirket müdürü elinde kendisi adına istifa dilekçesi hazırladığını ve imzalaması gerektiğini söylediğini ve imzaladığını, işten çıkartıldığını belirterek, işe iadesine, kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, daha sonra işe iade isteminden vazgeçmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 13/05/2013 tarihinde işyerinden ayrılmak üzere istifa dilekçesi verdiğini, davacının bu şekilde bir dilekçe verdiğini kabul etmediğini, davacının istifa dilekçesi vermesine ilişkin şirket yöneticilerinin herhangi bir talebinin olmadığını, davacıyı işten atmak için darp edildiğine ve psikolojik taciz altında bırakıldığına ilişkin iddiaların da taraflarınca kabulünün mümkün olmadığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davalı şirket nezdinde 1 yıl 3 ay 13 gün kıdemi olduğu, davacının davalı şirkette işçi olarak çalıştığı, en son brüt aylık ücretinin 2.452,90 TL. olduğu, her ne kadar davacının davalı şirkette çalışan … …’ya basit cinsel saldırı nedeniyle … …’nın yakınları tarafından darp edildiği, ve davacıya bir belge imzalatıldığını beyan etmiş olup, davacının darp edildiği gün vermiş olduğu istifasının kendi iradesi olduğunu kabulünün mümkün olmadığı, davalının davacının iş sözleşmesini aynı işyerinde çalışan başka bir işçisine taciz ettiğinden dolayı davalının davacı ile iş ilişkisini sürdürmesinin beklenemeyeceğinden feshin geçerli bir fesih olduğu, davacının işe iade talebi yerinde olmasa da davacının istifa ettiğini belirterek ve ….ya verilen işten çıkış bildirgesinde işçi tarafından feshedildiği şeklindeki beyanı doğru olmayıp davacının iş aktinin davalı işverence haklı bir neden ile feshedilmediği, davacının iş aktinin feshinin haksız olduğu, işe iadeden feragat ettiği gerekçesi ile işe iadeye ilişkin talebinin davacının bu talebinden feragat etmesi nedeniyle HMK’nın 307 ve 311. maddeleri gereğince feragat nedeniyle reddine, kıdem ve ihbar tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II. fıkrasının c bendi uyarınca işçinin işverenin diğer bir işçisine cinsel tacizde bulunması, haklı fesih nedeni olarak belirtilmiştir. İşçinin cinsel taciz niteliğinde olmamakla birlikte uygunsuz sayılabilecek davranışlarda bulunması ve bu davranışlarının işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde, örneğin bir bayan işçisine telefon etmesi, yemeğe davet etmesi, ısrarlı davranması gibi geçerli nedenden söz edilebilir.
Dosya içeriğine ve hazırlık soruşturması evraklarına göre davacı, aynı işyerinde çalışan kadın işçiye sarkıntılık derecesine varan davranışlarda bulunduğu, bir takım sözler söylediği, sarılmaya kalktığı, bayan işçinin yakınlarına haber verdiği ve işyerine gelen yakınlarının davacıyı darp ettiği, davacının bunun üzerine savunmasının alınmak üzere çağrıldığı, bu sırada istifa dilekçesi verdiği, hazırlıkta ki savunmasında da açıkça dilekçeyi yazarken herhangi bir fiziki ve sözlü baskı olmadığı, fakat psikolojik baskı yapıldığını beyan ettiği, davacının istifa sebebinin işyerinde çalışan kadın işçiye taciz olayının duyulması ve bu olgudan ortaya çıktığı anlaşılmaktadır. Davacı işverenin feshinden önce istifa etmiştir. İstifa kabul edilmese dahi, taciz olayı haklı neden teşkil etmektedir. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddi gerekirken, kabulü hatalıdır.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.